Ik word van weinig dingen zo blij als experimenteren met optische dingen. Hoogste tijd dus om een hoop infraroodpret naar binnen te rijden. Deel 1 kwam vanavond al binnen: een infrarood-filter voor mijn oude Pentax lensjes. Dat is een superzonnebril die alleen licht boven 720 nanometer doorlaat en het “normale” licht bijna helemaal wegfiltert.
Nou zit er voor de sensor van de camera een filter die precies het omgekeerde doet: gewoon licht doorlaten en infrarood wegfilteren. Je snap ‘m al: twee filters die allebei een deel van het licht weghalen geven een donkere boel. En inderdaad: ik had belichtingen van rond de halve minuut nodig…
De mooiste oplossing is: deel 2 van mijn plan = het ingebouwde filtertje voor de sensor weghalen. Maar niet van de dure dikke Sony! Dan liever de Canon Eos M (eerste generatie) die nu toch maar stof hapt. Daarover de volgende keer meer!
De foto’s zijn gemaakt met de Eos M, Pentax-M 28mm lensje en Hoya R72 filter. De bewerking is gedaan met DxO photolab en Nik plugins.
Rijdend door het Groningse land kom je op verrassende plekjes. Tijdens een puzzelrit kwamen we in Bellingwolde waar een schitterend kerkje staat met losse toren.
Je kan zien dat er in diverse tijdperiodes gebouwd is, waarbij onderdelen verdwenen, aangepast werden of bijgebouwd met iets andere stenen
Op weg met de Dyane over de afsluitdijk zag ik een boeiende stapel dingen die gebruikt worden tijdens werkzaamheden om het verkeer over tijdelijke rijstroken te leiden. Zou ik stoppen voor een foto? Mijn blaas zei van wel. Uiteindelijk leverde dat een opgelucht gevoel en aardige prenten op:
Er leek iets vreemds in de tuin te liggen… maar wat? Gauw naar buiten gelopen en het bleek een jonge vogel te zijn! Maar wat voor vogel? Qua grootte en kleur kon het een tortel zijn maar dit kuiken had een haaksnavel zoals papegaaien hebben. Ik keek rond en luisterde of er ouders op zoek waren maar zag niets. Niet zoals bij merels of mezen dus. Papegaaien vliegen pas uit als ze echt vliegen kunnen meende ik me te herinneren. Dus wat te doen? Dit mormel lag midden op een kattensnelweg!
Ik pakte een klein doosje, zette het diertje erin en nam het mee naar het terras een verdieping hoger, waar het doosje op z’n zij een soort holletje met grote uitgang vormde.
Een kwartier later… was het doosje leeg en het dier nergens op de daken te bekennen. De buurkat was iets bijzonders beneden in de tuin aan het doen en…. daar zat dit beestje ook weer! Daarop de dierenambulance maar gebeld (naam? Kraai) die zich al vroeg ontfermde over dit prille leven. Wat een bijzondere ontmoeting was dit!
Morgen de dierenambulance maar eens bellen wat het is en hoe het gaat!
Het is steeds een groot genoegen om de Samyang 24mm F/1.8 lens op de camera te draaien. Deze lens kan behoorlijk dichtbij scherpstellen maar waarom zou ik die natuur niet een handje helpen met een 10mm tussenring? Dan krijg je deze ruimtelijke beelden:
De foto’s zijn gemaakt met de Sony A7r2, Samyang AF 24mm 1.8 en een 10mm tussenring
Om een uurtje of 7 in de zondag was het prachtig weer… voor een rondje surfplas. Niet alleen was het een heerlijke dag, het was ook nog eens het mooiste deel van de dag want bij terugkomst in Gouda gingen de hemelsluizen open…
Ik had de fonkelnieuwe Samyang AF 24mm 1.8 op de camera. Dat is een buitengewoon scherpe, lichtsterke en compacte lens. Zeer geschikt voor vergezichten, landschap en – ik verheug me daar op – astrofotografie. De sterrenhemel dus!
Deze lens kan ook nog eens heel dichtbij scherpstellen en dat geeft mogelijkheden voor groothoek-closeup. Dat kan heerlijk ruimtelijke beelden geven. En die heb ik gekregen!
De foto’s zijn gemaakt met de Sony A7R2 en Samyang AF 24mm 1.8
Bij enkele closeups ben ik iets uit de scherpte gelopen. Het is erg verleidelijk om 1.8 of 2.2 te gebruiken…
