Na jaren van droogte heeft het de afgelopen winter en voorjaar goed geregend en gelukkig stroomt er weer water door het Dilek national park. De droge watervallen stromen en ruisen weer en overal baant het water zich door beddinkjes en vers ontstane afgronden de diepte in. De kracht van de natuur is overweldigend: hier moet je niet zijn tijdens zo’n heftige stortbui!
De foto’s zijn gemaakt met mijn Nothing phone (1) en met telefoons van reisgenoten.
Kort nadat ik het klassieke gitaarspelen weer heb opgepakt kwam de interesse om een elektrische gitaar te gaan bouwen. Lang geleden heb ik enkele akoestische instrumenten gebouwd en nu trok zo’n elektrische plank mijn aandacht.
Omdat ik niet meer over een werkplaats met veel ruimte en gereedschap beschik viel de keuze op een kitgitaar van Harley Benton.
In elkaar zetten en vervolgens helemaal afstellen was eenvoudig met wat hulp van Youtube en tot mijn eigen verrassing bleek zo’n gitaar heerlijk om te bespelen.
Na aanschaf van een andere gitaar begon het lange proces om het inmiddels “jammerhout” genoemde instrument te verbouwen. Op Marktplaats vond ik 2 gebruikte “Kent Armstrong Vintage C” pickups met een totaal andere inbouwmaat en karakteristiek en zodoende werd het een nogal forse verbouwing…
Hier zijn een paar foto’s van voor de verbouwing – met een kleurproefje in koperkleur, want dat was eigenlijk het idee:
En dan gaan letterlijk de tanden in het project. Van de zaag wel te verstaan 😉
Tadaaa…. zo is het jammerhout geworden:
Ik ben apetrots op het resultaat!
Omdat beide humbucker pickups van hetzelfde type bleken te zijn (normaal gesproken zijn er een paar verschillen tussen het voor- en achterelement) heb ik er nog wat schakelmogelijkheden bijgeprutst wat me achteraf erg bevalt want het aantal in te stellen tooncombinaties is geweldig:
Of alle instellingen heel bruikbaar zijn? Zeker niet. Maar interessant zeker wel want ondanks alle materiaal op Youtube gaat er niets boven het zelf ervaren en doen. Een buitengewoon inspirerend, enerverend en leerzaam project!
De wandeling van vandaag was in het Menderes district van de provincie Izmir. De route volgt grotendeels die naar het vliegveld, maar kort daarvoor buigt ‘ie af en plotseling sta je in een prachtig groene omgeving. De hoofdattractie was een Romeins badhuis met meerdere vertrekken, warm en koud water, kleedkamers, etc. Tenminste, wat er nog van over is: redelijk veel en nu in het voorjaar met ruimschoots stromend water.
Het was al best lang geleden dat we Pamukkale hebben bezocht: een bizar mooi wit landschap: een spierwitte berg in het landschap. Witte kalk uit het harde water maakt daar al eeuwen een uniek wereldje, waar mensen zich graag vestigden. De indrukwekkende ruïnes van de oude stad Hierapolis torenen boven de travertins uit. En ja: ook nu was het weer een overweldigend fenomeen!
De foto’s zijn gemaakt met de Sony RX100 camera.
Een goed half uur ten oosten van Pamukkale is een prachtige grot, die goed toegankelijk gemaakt is en in ons geval helemaal niet druk bezocht was. Ten onrechte!
De foto’s zijn gemaakt met de Sony RX100 camera.
Weer zo’n heerlijke uitdaging van 52frames.com – lekker aan de slag met abstracte beelden.
Ik wilde spelen met foto’s die compleet abstract zijn en ook met beelden die iets lijken voor te stellen wat ze niet zijn 😉
Het tweede kwartaal van 2026 is van start gegaan: zie hieronder de ingezonden 52frames foto’s.
Week 15: Helaas vergeten een foto in te sturen – daar gaat m’n Weekly Warrior score ;(
Op één dag bezochten we Aigai: de overblijfselen van een prachtige stad èn het dorpje Darkale. Beiden zijn voorbij hun vroegere glorie: Aigai was ooit een bloeiende stad in de Griekse en Romeinse tijd en inmiddels zijn er interessante opgravingen gedaan.
Darkale is van veel jonger datum, maar van het hele dorp zijn nog maar 15 woningen bewoond. Blijkbaar is er weinig belangstelling voor wonen in een vervallen bergdorpje, ondanks dat er zelfs een lagere school is. En drie moskees 😉
En dan naar het contrast met Darkale:
De foto’s zijn gemaakt met de Sony RX100 camera.
In het centrum van het mijnstadje Soma staat deze oude moskee. Volgens sommigen uit de 13e eeuw – maar dat blijkt de 13e eeuw na Mohammed te zijn, niet na Jezus. Scheelt een eeuwtje of 6.
Hoe dan ook: deze moskee is voornamelijk van hout gebouwd en dat is best bijzonder. De vloeren piepten en kraakten om die geluidsdimensie toe te voegen. Het gevoel was heel goed binnen, de sterke beleving van een bijzondere plaats.
De foto’s zijn gemaakt met de Sony RX100 camera.
De Isa bey moskee is prachtig gerestaureerd en weer volledig toegankelijk. Uiteraard hebben we hier eerder foto’s geschoten maar deze keer was het subdoel om voor the thema “Window Light” een kandidaat te schieten. Uiteindelijk is voor die laatste een prent uit onze eigen badkamer geselecteerd 😉
De foto’s zijn gemaakt met de Sony A7R2 camera en 55mm Sony/Zeiss lens.