Het 52frames.com thema “meaningful location” zette aan om na te denken over wat locaties, plekjes voor me betekenen. Er zijn allerlei herinneringen verbonden met locaties en er zijn plaatsen die om andere redenen bijzonder zijn, bijvoorbeeld omdat ze heel belangrijk zijn geweest en een sprankelende historie hebben. Neem de tempel van Artemis bij Selçuk of het mausoleum van Belevi.

Uiteindelijk echter betekent ons woonhuisje het meest voor me 😉

De foto’s zijn gemaakt met de “full spectrum” Sony A7R, Samyang 24mm lens en Kolari 720nm filter.

De wandeltocht van vandaag voerde door het Zübeyde Hanım bos, het Matematik Köyü, Şirince en… de Kuşini grot. Die laatste ligt op 550 meter hoogte en is verrassend groot: zo’n 100 meter breed, 40 meter diep en 5 tot 10 meter hoog.

De grot is ontstaan door de behoefte aan marmer in het niet ver weg gelegen Efeze. In die tijd zal het een zwaar gehak, gezaag en gesjouw zijn geweest!

Zo rond 7 uur in de ochtend komen er cruiseschepen “bij ons” aan. Die worden vakkundig in de haven gelegd, zodat de opvarenden van de stad en de omgeving kunnen gaan genieten.

Dat gaat al vele, vele jaren zo, maar eindelijk heb ik weer eens foto’s geschoten vanaf ons dakterras.

De hoofdrolspelers: Queen Victoria en Celebrity Infinity.

Geschoten met de Sony RX100 camera.

Na jaren van droogte heeft het de afgelopen winter en voorjaar goed geregend en gelukkig stroomt er weer water door het Dilek national park. De droge watervallen stromen en ruisen weer en overal baant het water zich door beddinkjes en vers ontstane afgronden de diepte in. De kracht van de natuur is overweldigend: hier moet je niet zijn tijdens zo’n heftige stortbui!

De foto’s zijn gemaakt met mijn Nothing phone (1) en met telefoons van reisgenoten.

Kort nadat ik het klassieke gitaarspelen weer heb opgepakt kwam de interesse om een elektrische gitaar te gaan bouwen. Lang geleden heb ik enkele akoestische instrumenten gebouwd en nu trok zo’n elektrische plank mijn aandacht.

Omdat ik niet meer over een werkplaats met veel ruimte en gereedschap beschik viel de keuze op een kitgitaar van Harley Benton.

In elkaar zetten en vervolgens helemaal afstellen was eenvoudig met wat hulp van Youtube en tot mijn eigen verrassing bleek zo’n gitaar heerlijk om te bespelen.

Na aanschaf van een andere gitaar begon het lange proces om het inmiddels “jammerhout” genoemde instrument te verbouwen. Op Marktplaats vond ik 2 gebruikte “Kent Armstrong Vintage C” pickups met een totaal andere inbouwmaat en karakteristiek en zodoende werd het een nogal forse verbouwing…

Hier zijn een paar foto’s van voor de verbouwing – met een kleurproefje in koperkleur, want dat was eigenlijk het idee:

En dan gaan letterlijk de tanden in het project. Van de zaag wel te verstaan 😉

Tadaaa…. zo is het jammerhout geworden:

Ik ben apetrots op het resultaat!

Omdat beide humbucker pickups van hetzelfde type bleken te zijn (normaal gesproken zijn er een paar verschillen tussen het voor- en achterelement) heb ik er nog wat schakelmogelijkheden bijgeprutst wat me achteraf erg bevalt want het aantal in te stellen tooncombinaties is geweldig:

• Beide pickups hebben een spin-a-split regelaar om tijdens een coil split de 2e spoel ietsje mee te laten doen om een wat voller geluid te houden
• Met een schakelaar kunnen beide pickups in serie worden gebruikt (met name interessant met gedeeltelijk gesplitste coils)
• Voor en achter kunnen uit fase geschakeld worden. Geeft bij sommige instellingen fascinerende tonen 😉
• En combinaties van alle bovenstaande regel-pruts-instellingen

Of alle instellingen heel bruikbaar zijn? Zeker niet. Maar interessant zeker wel want ondanks alle materiaal op Youtube gaat er niets boven het zelf ervaren en doen. Een buitengewoon inspirerend, enerverend en leerzaam project!

De wandeling van vandaag was in het Menderes district van de provincie Izmir. De route volgt grotendeels die naar het vliegveld, maar kort daarvoor buigt ‘ie af en plotseling sta je in een prachtig groene omgeving. De hoofdattractie was een Romeins badhuis met meerdere vertrekken, warm en koud water, kleedkamers, etc. Tenminste, wat er nog van over is: redelijk veel en nu in het voorjaar met ruimschoots stromend water.

Het was al best lang geleden dat we Pamukkale hebben bezocht: een bizar mooi wit landschap: een spierwitte berg in het landschap. Witte kalk uit het harde water maakt daar al eeuwen een uniek wereldje, waar mensen zich graag vestigden. De indrukwekkende ruïnes van de oude stad Hierapolis torenen boven de travertins uit. En ja: ook nu was het weer een overweldigend fenomeen!

De foto’s zijn gemaakt met de Sony RX100 camera.

Een goed half uur ten oosten van Pamukkale is een prachtige grot, die goed toegankelijk gemaakt is en in ons geval helemaal niet druk bezocht was. Ten onrechte!

De foto’s zijn gemaakt met de Sony RX100 camera.

Weer zo’n heerlijke uitdaging van 52frames.com – lekker aan de slag met abstracte beelden.

Ik wilde spelen met foto’s die compleet abstract zijn en ook met beelden die iets lijken voor te stellen wat ze niet zijn 😉

Het tweede kwartaal van 2026 is van start gegaan: zie hieronder de ingezonden 52frames foto’s.

Week 15: Helaas vergeten een foto in te sturen – daar gaat m’n Weekly Warrior score ;(