Vanochtend is Kees helaas overleden. Al enige dagen at hij wisselend en dat was niets voor hem. De dierenarts heeft haakjes van zijn kiezen gevijld, maar Kees wilde niet opnieuw gaan eten. Een aantal dagen hebben we hem “gedwangvoederd” en zijn buik gemasseerd om alles weer op gang te krijgen, maar niets heeft mogen baten. Vanochtend gaf hij aan alleen te willen zijn en waarschijnlijk had hij erge pijn. De weekenddierenarts bleek even later niet meer nodig want Kees is zelf ingeslapen.
Kees, je hebt ons zoveel goeds gebracht met je vrolijke gedrag en je goede humeur. Wat hebben we vaak samen renspelletjes gedaan in de tuin, een soort “schipper mag ik oversteken” – of beter: “haasje over”. De interactie met jou was uniek en heb ik nog nooit zo ervaren met een konijn. Je hebt me zoveel geleerd: alle puzzeltjes die ik je voorzette heb je opgelost en je draaide de puzzel zelfs om! Een time-lapse camera moest eraan te pas komen om te laten zien hoe je het flikte. Je hebt me geleerd dat een heel korte aandachtspanne geen belemmering is om tot oplossingen te komen. Je bleek ook een uitstekende graver: een van je gangen was een meter, de ander zelfs twee meter onder ons terras. Jouw pootjes en tanden waren zoveel geschikter om wortels van de bamboe uit te graven, daar kunnen mensen met spades niet aan tippen. En jouw manier van graafwerk afwisselen met sporten en ontspannen mag gerust als voorbeeld dienen!
Lieve Kees, het afscheid van jou valt heel zwaar en ik weet nog niet goed raad met het verdriet. De band met jou was uniek en ging veel verder dan anders tussen mens en dier. Dankjewel voor alles wat je gegeven hebt en hou een plekje vrij in de hemel!
Tradities zijn er genoeg rond een jaarwisseling: oliebollen, zoenen en een teringherrie buiten. Maar die laatste kan ook heel mooi zijn en daar… komt de traditionele camera weer aan te pas:
De foto’s zijn gemaakt met de Pentax K-5 camera en Pentax-M 28mm lens plus statief en draadontspanner.
En als extra bonus ook een film:
Het antwoord op de vraag “Hoe eet je een wortel” is niet zo moeilijk: van boven naar beneden.
Om dat te controleren heb ik onze specialist even geconsulteerd en wat blijkt: dat antwoord klopt.
Maar… de uitwerking staat letterlijk haaks op de manier die wij dachten. En ja, de kennis van deze meneer gaan we niet in twijfel trekken toch?
De hal van het vernieuwde Rotterdam Centraal wordt steeds mooier – en de knipperlamp deed het ook! Rotterdam_CS_licht_geluid
De film is gemaakt met de foon, liggend op de grond. En wie is die gek er twee keer overheen stapt???
Is het een late herfst of een vroege winter? Het eerste lichte nachtvorstje is geweest en de eerste stormen hebben gewoed maar er zit nog heel veel blad aan de bomen.
Vandaag wilden we even op bezoek bij onze grote houten vriend in Berg en Bos in Apeldoorn. En wat een uitzicht heeft die geluksvogel daar!
De foto’s zijn gemaakt met de EOS M en 22mm vaste lens.
En als het even kan, waak dan over ons…
Je was er altijd met je bijzondere karakter en je warmte. Ieder zonnestraaltje ving je zelf op om van te genieten: een warm plekje in de kamer, buiten op een stoel of nonchalant op de schutting.
Fijnproevertje, met een voorkeur voor die hele lekkere zakjes eten. En hoe vaak heb je m’n krant in de kreukels gesjokt??? Het voelt heel leeg zonder je. Rust zacht Muis…
Wat een heerlijke herfstochtend was het! Hoogste tijd om weer eens naar ’t Weegje te gaan voor mooie luchten en hopelijk ook paddenstoelen. Die wensen kwamen uit – en er was nog veel meer te zien:
De foto’s zijn gemaakt met de Canon EOS M camera en twee lenzen: de 22mm lens met polarisatiefilter en de nieuwe 11-22mm groothoeklens.
Het was een mooie dag voor een bezoekje aan de Oude Maas. Eerst was het heel grauw en tijdens de motregen heb ik even beschutting gezocht in het pannenkoekenhuis. En gevonden trouwens, samen met een geweldige pannenkoek!
Vervolgens brak de zon door en was er zelfs blauw te zien in de lucht!
De foto’s zijn gemaakt met de EOS M en de net gekochte 11-22mm lens. Wat een beauty, ik ben er nu al heel blij mee!
