Wij hebben tijdens de ziekte en laatste levensweken van mijn schoonvader veel tijd doorgebracht in Laurens Intermezzo Zuidplein. En daar veel bewondering gekregen voor de mensen die er werken.
Desondanks kriebelde het me regelmatig om even een frisse neus te halen en dat lukte prima toen de storm “Ellen” even niet voor stortbuien zorgde. Gelukkig ligt het Zuiderpark naast de deur en zit er een camera op de telefoon 🙂
Enorm drassig was het na de stortbuien eerder die dagEen sierlijke fietsbrugDe veren van deze reiger waaiden alle kanten op en ik hoopte op een afzwaaier in de lucht…Rotterdams hunebed???Mooi paviljoen wel, maar het stond legg leek het.Onder de metrobaanNa 3 stormen op rij lag menig object op z’n gatEn dat geeft weer een leuk doorkijkjeWie was hier – behalve mijzelf – de weg kwijt?
De foto’s zijn gemaakt met beide camera’s van de Oneplus 6
Het sudo commando is omstreden maar desondanks erg belangrijk in de wereld van systeembeheer. Soms gaat het toepassen een beetje stroef, maar hier is de oplossing:
Stormenderhand dendert Ciara door ons land en brengt letterlijk van alles in beweging. Inclusief mijzelf want wat is er mooier dan tijdens woest weer naar buiten gaan om die wilde kant van de natuur te ervaren?
Ik werd vergezeld door twee dingen: mijn camera en de opdracht om de beweging in de natuur vast te leggen. Dat werd een bijzondere uitdaging want niet alles op de foto moet in beweging zijn. Statische objecten versterken de dynamiek dacht ik van tevoren. Bleek nog waar ook…
Eerste oefening. Vooral om de camera stil te houden. De vlag lijkt op te lossen, op sommige foto’s was dat teveelAls je denkt dat de fiets niet scherp is: die stond ook te zwaaien! Net als mooie en minder mooie bokeh heb je ook mooie en – hier dus – wat minder mooie bewegingsonscherpte. Op zich mag die onrust er wel zijn maar dit is wel sterk aanwezig.Voor de liefhebber: twee soorten onscherptes in een beeldHier bleek het de kunst om niet teveel onscherpte te maken want er moet wat herkenbaarheid overblijven.
De foto’s zijn gemaakt met de Sony A7R2 en Sony 90mm macrolens. En allerlei objecten om de camera stil te houden: electrakasten, muren, de straat en mijn schoen (in een modderperkje). Het diafragma was soms erg dicht wegens de lange sluitertijd en belichtingscompensatie was mijn vriend.
Ik ben erg blij met een setje elektrische gereedschappen van Bosch met het power4all systeem waarbij de accu’s uitwisselbaar zijn. Geweldig systeem en inmidddels hebben we er zelfs een stofzuiger van. Maar… één van de accu’s wilde niet meer op de oplader schuiven. Balen want verder was het ding nog goed en nieuw best wel prijzig.
En dus heb ik de patient eens van dichtbij bekeken. Zag er makkelijk uit om open te maken en het bleek van binnen ook interessant met z’n 5 in serie geschakelde Li-ion cellen. En een verbogen contact dat al snel weer de goeie vorm kreeg. En nu weer picobello oplaadt 🙂
Ik heb enkele internetdomeinnamen bij Godaddy.com en die willen hun omzet graag vergroten door me goed geschikte ongebruikte namen aan te raden. Hun laatste advies is deze:
Gistermiddag heb ik mijn nieuwe macrolens opgehaald. Het voelde zo onmachtig dat ik geen mooie macroprenten meer kon maken… Dus heb ik de fijnste lens uitgekozen: eentje die stabilisatie heeft voor het uit-de-hand schieten en autofocus zodat de lens ook voor heel veel andere dingen in te zetten is.
Nou die dingen ben ik gaan verkennen op een zonnige dag in de winter die geen winter is. Lekker weer voor foto’s dus 🙂
Zwaan in de karnemelksloot die liever niet wilde poseren. OK jongen.O ja: met een macrolens kun je lekker dichtbij komen 🙂Overdaad schaadt nietAls je goed kijkt dan zie je dat de lens 9 diafragmabladen heeftDeze heb ik al eerder met een andere lens gekiekt. Blijf ik doen!Het was ook een perfecte dag om je drone uit te latenDeze heb al eens met een andere lens gekiekt. Wordt een traditie.Johnny Dangerous lag nog na te soezen van z’n korte maar heftige optreden.Dynamiek vind je overal. Hier gespeeld met scherptediepte en sluitertijd.Wie zei dat optimisten kleine bootjes zijn???Korstmossen ga ik nog vaker kieken dit jaar!Een 90mm macrolens is ook een perfecte korte telelens!Meetpunt dat behalve veel kleur en de naam weinig te melden hadKlassieker, ik kan het niet laten. Moet de lens toch testen???Nog maar ‘es een klassiekertjePrachtige putSchoonheid in duistere vergankelijkheidMet een diafragma van F/2.8 kun je de achtergrond mooi vervagenZomaar een kijkje in een portaalVooruit, nog maar een klassiekerRoest die zich nergens door laat tegenhoudenNog meer roest die zich niet laat bedwingen“Wat dat ijzer kan, kan ik ook”, dacht de stuclaagEen van de zeer zeldzame kerstfoto’s van dit seizoenBijna onnatuurlijk van kleurHa lekker. Maar ze waren niet thuis.Wat is er eigenlijk veel te zien aan de voorkant van een auto!
Ik heb genoten van de nieuwe lens op de ook nog vrij nieuwe camera. Dit is een combinatie die aanzet tot rondkijken, tot ervaren, tot creativiteit. Hier ga ik nog heel veel plezier aan beleven!
De foto’s zijn gemaakt met de Sony camera en 90mm macrolens.
Een overbedtable is een tafel die, eh, over je bed heen staat. In dit geval met bokwieltjes zodat het geheel naar je toe kan schuiven of verder naar het voeten eind kan rollen.
De laatste tijd hebben we veel gemaakt van IKEA Ivar onderdelen. Zoveel zelfs dat we voor dit project tekort kwamen en een paar stukken moesten aanschaffen. Ikea-hacking met nieuw spul mag natuurlijk ook. En omdat ik het niet laten kan is het geheel nog wat nuttiger gemaakt doordat spullen in het horizontale deel opgeborgen kunnen worden. Niet veel en zeker geen dikke dingen, maar alles bij elkaar toch een liter of 16!
Sommige dingen fleuren de late herfst en de winter op – bijvoorbeeld de terugkeer van smienten in ons land. Een van de plaatsen waar ze graag komen is ’t Weegje. Dankzij het mooie weer ben ik daarheen gefietst en heb er een flinke wandeling gemaakt.
Dit was ook de eerste keer dat de lange Pentax-M lens mee mocht op de Sony A7 camera. Oeioei wat een uitdaging is het om daar scherpe prenten mee te schieten! Een boel zon en flink dichtgeknepen diafragma zijn dan mijn vrienden 🙂
Even proefschieten met de 300: tussen de planken van de balustrade doorMeeuwen langs de Hollande IJsselEffe de veren oppoetsen, de fotograaf komt er aan!Krakeenden op de grote plas van ’t WeegjeNog meer krakeendenDit effect kwam door een tegenlichtopname met een veel donkerder elzentakjeDe lens is enorm scherp als er goed scherpgesteld is, het diafragma geschikt, de sluitertijd niet te lang en ingeschakelde bewegingscompensatieDiverse futen zochten actief naar voedsel, waarschijnlijk ook blij met het goede zichtDe stroomlijn van een meerkoet is als een… stoomboot?Leuk om behalve een grote zilverreiger ook een blauwe reiger te zienFuut en wilde eendenPaartje wilde eenden laat de beperkte scherptediepte van de 300 zienMet de zakkende zon gaat het verenpak bijna gloeienJa daar zijn ze: smienten!Er waren er nog maar weinig – er zullen er veel onderweg zijn naar ons landje toeHee een stelletje van die rooie kippen in de poldeer!Gezicht op de spoorbrug over de Gouwe in de verte.
De foto’s zijn allemaal gemaakt met de Sony ILCE-7RM2 en SMC Pentax-M* 300mm F4 lens op een eenvoudige adapter.
Het was een prachtige dag in de herfst: fris, zonnig en rustig met nog aardig wat kleurrijk blad aan de bomen. Tijd voor een wandeling naar Toon en de Dora om elkaar weer even te zien, het nieuwe zonnepaneel te bekijken en meer.
Bijna vanzelfsprekend gaat er op zo’n wandeltocht een camera mee: mijn heerlijke Sony en een van de oude Pentax-M lenzen: in dat geval de 50mm F/1.4 die zich bijzonder thuisvoelde op de ‘full frame’ camera. Wat een scherpte en kleuren!
Linde aan de KarnemelkslootGezicht vanaf de TiendewegbrugWandelpad langs de FluwelensingelRomantisch herfstpalet tegen het heerlijke blauwAlle blad zat nog aan de treurwilg – de foto is omgezet naar zwart-wit met alleen de rode en blauwe deelkleurenGezicht op huizen en verkeer door de gaten in een hoefblad-bladGevleugelde zaadjes boven de singel met blauwreflectiesHet Houtmansplantsoen bij tegenlichtAanlegpunt aan de IJsselkadeGezicht op GoudasfaltDe museumhaven – dit keer nog zonder de kenmerkende houtkachelgeurenHet altijd schilderachtig gezicht vanaf de MallegatsluisAangekomen bij de Dora. Als je goed kijkt zie je het zonnepaneel op het kajuitdak
De foto’s zijn gemaakt met de ILCE-7RM2 en SMC Pentax-M 50mm F/1.4 op diverse lensopeningen en lage iso-waardes.