We hebben in Boskoop een optreden meegemaakt van de Britse Doors coverband The Doors Alive. Die komen heel, heel dicht bij de originele band en het was een feest om vele herinneringen weer te herbeleven. Herinneringen uit een tijd dat Jolande en ik elkaar nog niet kenden en we hele andere ideeën hadden over de toekomst…
De foto’s zijn gemaakt met de EOS M camera.
Dit immens intrigerende rijmpje van Neerlands Hoop komt zo vaak in mijn herinnering voorbij:
Het kan verkeren, sprak de koningin tot ’s dichters nicht
Mijn werk bestaat uit openen
Terwijl uw neef alleen maar dicht
Onze iMac was vreselijk traag geworden. Na een complete herinstallatie ging ie nog steeds niet als een speer en dus kwam er groot geschut aan te pas: een splinternieuwe SSD in plaats van de oude vaste schijf en een verdubbeling van het geheugen.
Het ouwe beessie (9,1 in Appletermen) loopt nu als de brandweer!
Daar ligt de patient
Glasplaat eraf met een paar zuignappen
Aluminium frame er af (en meteen een paar kabeltjes losmaken)
Uche uche, sowieso goed om een keer binnenin te kijken
Hier wist de nieuwe stofzuiger wel raad mee!
Jaaa daar zit de ouwe schijf. Daar past een 2,5 inch schijfje wel in
Proefdraaien zonder alles terug te bouwen (let niet op het stof….)
En ja er zijn nog wat stofjes achter het glas gebleven…
Ik ben meneer Peer en ik ben in een verkeerd lichaam geboren…
Om de x jaren gaan we naar het Dilek nationaal park in Turkije, waar zoveel te beleven en te zien is. Een bijzonder plekje is het Kursunlu klooster of wat daarvan over is: het wordt als het ware opgenomen in het bos.
Aansluitend is het bijna gebruikelijk om een bezoekje te brengen aan “de grot van Zeus”. Die god heeft een heleboel grotten gehad in z’n tijd en dit is er slechts eentje van:
De foto’s zijn gemaakt met de Eos M en Tamron 18-200mm lens.
In Turkije hebben we een enorm terras. En behoefte aan opslagruimte.
Omdat veel buren een schuurtje onder hun terras hebben dacht ik ook een goeie kans te maken om de ongebruikte ruimte beter te benutten. Met de meegenomen boorhamer kwam ik een heel eind… Tot er een dikke muur van gewapend beton opdook.
Een ingehuurde boorhamer met klusjesman wist wel raad met het beton en zo ging het openmaken voorspoedig totdat… een ander terras opdook: het vorige, veel lager gelegen terras. En daar spatte de droom van een grote schuur voor van alles, misschien zelfs een kano… uiteen.
Gelukkig hebben we de foto’s nog – en eigenlijk ook een heel behoorlijk kolenhok. Je zou bijna de aanschaf van een kolenkachel overwegen…
Mr and Mrs Oetlul, you are delaying your flight…
Hooooogste tijd om het bootje in het water te gooien voor een mooie vaartocht over de Gouwe, de Turfsingel met het Binnenhavenmuseum, daar een bakkie doen bij Toon, dan de Kattensingel, Blekerssingel, Karnemelksloot en de Breevaart. Heerlijk!
En ja de echte peddel… eh, had ik ergens anders
Wat is dit voor vreemde wereld; een druipsteengrot misschien of een ruimteschip van hele malle aliens? Nee en bijna nee (schip klopt en er is vrij veel ruimte): het is de binnenkant van mijn kano!
Ik moest een paar kabeltjes stellen en smeren en omdat mijn hoofd niet door alle luikjes past moest de gopro het werk doen:
We hebben ons lekker uitgeleefd op de nieuwe bekleding van de stoelen en achterbank van de Dyane. Helaas ben ik een heleboel detailfoto’s kwijtgeraakt… Dus zijn alleen deze nog over:
Gezien de geweldige reacties van evenementbezoekers is de bekledingsactie prima gelukt!