Het mooie van vliegen in de avond is… de avond!

De foto’s zijn gemaakt met de EOS M camera en Tamron 18-200 lens.

LED-lampjes met kleine fitting zijn volop verkrijgbaar in dure en goedkope winkels. Zelfs met heel laag vermogen zodat het prachtige sfeerlampjes worden (als je tenminste niet de helwitte variant neemt).
Als je HEEL VEEL licht wil dan is er minder keus – en dan wordt het tijd voor DealExtreme. Daar hebben ze ze in allerlei maten, kleuren en soorten tot en met deze exemplaren die 8 watt opnemen en dankzij het enorme aantal van 72 ledjes een flinke hoeveelheid licht uitstralen.
Ze heten in het Engels corn cob bulbs – maiskolflampen.

De foto’s zijn gemaakt met de EOS M camera en 28mm macrolens.

Tijdens het Grenstreffen 2016 begonnen zich aan twee zijden donderwolken te ontwikkelen. Dreigend werden ze groter en kwamen ze dichterbij…
Tot ver in de nacht geen probleem; sterker nog: gezeten op de eerste rang hebben we urenlang van een geweldig onweerspel in de verte mogen genieten. Maar het begon zo:

De foto’s zijn gemaakt met de EOS M camera en 28mm vaste Canon lens.

Een heel rond rondje was het niet, maar vauit Gouda vertrokken we eerst naar Joure, vervolgens de afsluitdijk over naar Wognum en via een slingerroute met open dak in het zonnetje weer naar Gouda. En flinke en vooral prachtige tocht!

De Lorentzsluizen bij Kornwerderzand

Er moesten veel schepen door en dat was prachtig om te zien!

Na alle schepen gezien te hebben was ook de lange file voor de brug weer opgelost 🙂

Zicht op het Markermeer, Volendam en het geitje op de parkeerplaats

De foto’s zijn gemaakt met de EOS M camera.

Het is heerlijk om een dagje in een bootje op de plassen in Friesland door te brengen. Je kunt daarbij met een stok in het water wijzen en en passant een stel vissen optakelen of… een camera meenemen en daarmee op bijzondere prooien azen. Peter en Piet deden het ene, ik het andere:

Deze vrienden waren er klaar voor

Enorme joekels van vissen

Prachtig glimmende schubben

Deze kwam ook even langs in het bootje

Na een tijdje vloog de kever… pardoes het water in

De prachtige lijnen van een ruisvoorn

Detail van het schitterende oog

Behalve voorns, bliekjes, serpelingen en een pos liet ook een flinke brasem zich verschalken

De foto’s zijn gemaakt met de EOS M camera en 11-22 + 28mm macrolenzen

Afgelopen week kwam ik een stelletje eikels tegen. Met poseren hadden ze geen enkele moeite en daar kwam deze serie uit:

De foto’s zijn gemaakt met de EOS M camera en 28mm macrolens op “gewone” en super-macrostand.

Tijdens het maken van een maaltijd sneed ik een winterwortel in plakkies – en werd getroffen door het patroon.
Hoe mooi zou het zijn om hier een nieuwe toekomstvoorspelmethode op te baseren?

De foto is met de foon-camera genomen en geknipt en zo in darktable.

Ter gelegenheid van de 55e verjaardag van mijn lief zijn we naar Vreeswijk gegaan. We hadden daar al eens lekker pannenkoeken gegeten, maar zagen ook een bijzonder Turks restaurant – daar zijn we nu heen geweest in de geit terwijl het weer van somber naar prachtig helder opknapte… Het eten was prima en we konden ons Turks weer een beetje oefenen.

Uiteraard hebben we van het prachtige stadje nog een paar foto’s geschoten:

Stairway to eh, to wat eigenlijk?

De foto’s zijn gemaakt met de EOS M camera en 18-55 lens. Die is niet zo heel scherp dus ik heb wat moeten nabewerken.

De Eifel is enorm rijk aan allerlei grondstoffen, die soms in dagbouw (dat zijn open groeves) en meestal in ondergrondse mijnbouw gewonnen werden en worden. Tijdens het Ententreffen in Duitsland waren we niet ver van Mechernich en zo kregen we de kans om met een gids een kijkje te nemen boven en onder de grond van de Grube Günnersdorf.
De Romeinen haalden hier al lood uit de grond – in lagen en meestal in de vorm van kleine bolletjes. De mijn bleef in productie tot de import van goedkope grondstoffen uit het verre Oosten in de vorige eeuw de mijnbouw onrendabel maakte.

Tijdens de oorlog was de mijn een schuilkelder voor het hele dorp; speciale betonnen verstevigingen moesten er voor zorgen dat door een verdwaalde bom niet de hele mijn vol water zou lopen.

Vrij recent heeft men besloten om de mijn weer toegankelijk te maken en dat vereiste vooral het uitgraven van enorme hoeveelheden modder en puin uit enkele van de oude gangen. En dat allemaal door vrijwilligers, die graag dit stukje cultuurgoed aan bezoekers willen laten zien.
En dat vond ik zeer de moeite waard:

Het voormalige kantoor en nu ontvangst- en expositieruimte. Met o.a. een prachtige collectie mineralen

Een lichtsterke groothoeklens moet onder de grond laten zien waar ie toe in staat is

Glückauf is de groet waarmee mijnwerkers worden uitgezwaaid: dat ze maar weer gelukkig boven mogen komen

Verplicht een helm uitzoeken – dat was een verstandige zaak want onder de grond hoorde je steeds helmen tegen steenranden tikken

Slechts een beperkt deel van het gangenstelsel is toegankelijk en dat is al zeer indrukwekkend

Malachiet en azuriet zijn blauwe kopermineralen die ook af en toe worden aangetroffen

Veel oude gangen zijn zo laag dat het geen pretje geweest moet zijn om daar te werken

Langs de gangen kom je veel grotachtige holtes tegen met of zonder ertsen

Met dynamiet werden stukken rots verpulverd, maar er stonden ook mensen aan dit soort machines te werken

Als er al GSM telefoons waren geweest dan hadden ze het niet gedaan onder de grond. Deze techniek is betrouwbaarder

Deze gang ligt nog vol puin, maar loopt tot wel 6 kilometer verder de berg in

De telefoons vond ik zo treffend: het enige communicatie- en reddingsmiddel met de wereld boven

In diverse oceanen liggen mangaanknollen op de bodem – hier zitten ze gewoon in de steen (die vroeger oceaanbodem was). Regelmatig vallen ze naar beneden

Hier zijn al wat knollen, die vooral uit mangaan- en ijzerverbindingen bestaan, uit de steen gekukeld

De trappen zijn koud (9 graden, net als alles onder de grond), vochtig en best wel steil

Deze wand is bedenkt met klei, waar arbeiders op geturfd hebben en muntjes ingegooid. De tegenhanger van een wensput

Dit is een van de grotere ruimtes onder de grond

De verschillende lagen in de steen zijn hier goed te zien

Mangaanknollen bleven me boeien!

Onze gids, tegen deze achtergrond straalt hij terecht autoriteit uit

Telefoon met luidspreker – ik ben vergeten te vragen of de gele en groene telefoons een verschillende functie hadden

Boor in een van de grotere werkruimtes waar ook wagonnetjes stonden

Detail van het grotemannengereedschap

Op de weg terug door een gang waar je niet je hoofd kan stoten

Vocht en tijd zorgen voor een stuk verval in een kleur waar autoliefhebbers niet zo van houden

Vergelijk deze foto eens met de 2e in de reeks

Lees meer over het museum op hun website

De foto’s zijn gemaakt met de EOS M camera en een vaste, kleine 22mm lens. Een heerlijke compacte en lichtsterke combinatie voor donkere omstandigheden. Erg blij mee!

Op het Ententreffen in de Eifel bleef het niet droog… en dat leverde uiteindelijk prachtige beelden op. Van de tourtocht heb ik helaas geen prenten in de regen maar ook dat was enorm genieten!

Prachtige wolken kondigen een flinke bui aan…

Dit zijn druppels op het Entendach van mijn Dyane – het materiaal is zeer waterafstotend!

Dit zijn druppels op het tentdoek.

Onmiddellijk na een bui namen de vele sprinkhanen weer gebruik van het tentoppervlak.

En dan nog een foto zonder regendruppels: hier zie je een sauss-ente weerspiegeld in een koplamp.

De foto’s zijn gemaakt met de EOS M camera en Tamron 18-200 lens (behalve de eerste want die is met de vaste 22mm geschoten).