Ik heb een flinke wandeling gemaakt langs de Hollandse IJssel, over de dijk en pal langs het water. Mijn lijf stribbelde een beetje tegen maar wist er in totaal toch 16 kilometer uit te persen. Ik perste relatief weinig foto’s uit de camera:
Vanaf hier begon de lol voor schaatsers: aan de andere kant van de Waaiersluis heeft het getij korte metten gemaakt met het ijsOp dit punt was er minder te zien op het ijsWakkie voor de vogels. Er waren er meer maar de meesten vroren toch iedere nacht iets verder dichtVogelsporen op het ijs met hooglichten van de zon. Heftig geabstraheerd omdat ik het niet laten kanHier zijn de sporen nog duidelijk te zien. Een kant op.Een enkel spoortje richting wak
De foto’s zijn gemaakt met de ideale walk around camera: Sony RX100
Wat maakt mij gelukkig??? Een zonnetje doet al heel veel. Als dat zonnetje door het voorraam van de woonkamer schijnt – waar Jolande een tekst op getekend heeft – en dat licht met tekst reflecteerd wordt in beide lagen van het dubbelglas aan de achterzijde dan… heb ik geluk met verwondering. Dat is een heerlijke combinatie!
O ja: de reflectie draait ook het spiegelbeeld weer recht 😉
Vanuit Breskens kun je – tenzij het erg mistig is of hard regent – aan de overkant van de Westerschelde Vlissingen zien liggen. Het prikkelde me enorm om de plas over te steken met de veerboot en na lange tijd weer eens in de stad van Michiel de Ruyter rond te lopen.
Dankzij de corona pandemie is rondlopen een van de weinige dingen die er te doen zijn, maar lopen is leuk. En zo wandelde ik naar de boot en ging varen!
De prinses Maxima was keurig op tijd. De prins Willem Alexander had een dagje vrijTijdens de afvaart was ons verblijf goed te zien: port Scaldis in Breskens. Baggerschip Rio lag al diverse uren “voor de deur”Vlissingen komt al dichterbij en langzaam zijn allerlei stukjes stadsgezicht in beeld De veerhaven ligt een stukje buiten het centrum, pal naast het NS stationBoeien zijn vooral boeiend als ze op speelgoed lijkenDiverse jaren geleden was het dat ik hier op het NS station per trein aankwam. Vanaf hier liep ik de sluizen van het kanaal door Walcheren over om zoveel mogelijk langs het water te gaanAan de overkant is Breskens, Jolande zie je niet zwaaien. Deed ze ook niet trouwens – en ik had vooral oog voor het fascinerende blauwe licht dat wel uit de hemel lijkt te stromenHet was laag water en dan zie je veel zand en stenenEn… veel vogels die vooral oog voor diertjes hadden: scholeksters, strandlopers, ruiters die ik niet verder herkende, de wulp op de foto en uiteraard ook meeuwen. Die namen schelpdieren met woning en al mee en stortten het spul met een harde tik van hoogte op de krakende stenen om vervolgens de bewoner op te zoeken en te verorberenDit is een overzicht van de gedekte dis voor al die vogelsEn dan liep er nog een vreemde vogel met een emmer en netjeHet monument voor de Franse commando’s die in 1944 de kust bestormden om de Westerschelde en de toegang tot de Antwerpse haven veilig te stellenHet Arsenaal en stadsgezicht van Vlissingen. Normaal gesproken is dit een heerlijke plek om met kinderen naar toe te gaan.Het is wel een kans om de stad te fotograferen met vrij weinig toeristen in beeldOok Michiel stond er eigenlijk wat, eh, passief bij. Hij had zich laten blonderenAl vele honderden jaren is dit een strategische plekBehalve Hollanders, Belgen en Fransen waren er Duitsers met wapengekletter en je komt nog resten van de Atlantikwall tegenHet fascinerende zeefront met grote schepen heel dicht bij de kust
En zo werd het weer tijd om terug te gaan. Jammer dat er zo weinig open was maar fijn om deze dag beleefd te hebben!
De roemruchte Westerschelde is druk bevaren, zomer en winter. Sommige schepen brengen de winter echter door aan land. Beide heb ik gekiekt:
Vrachtschip gezien door de balustradeOok als het dek niet helemaal vol ligt is het moeilijk om vanuit de brug te zien wat er voor de boot gebeurtTraditionele vormen komen nog steeds voor, maar in de scheepsbouw vinden flinke veranderingen plaatsScherp gelijnde boot op het drogeEen kotter met een bolle, maar mooie vloeiende lijnEn een mooie kleur van het deel dat meestal onder water ligtLoodsboot met fascinerende lijnen
Vanochtend scheen de zon, net zoals voorspeld! Als de voorspelling echt klopte zou het weer later slechter worden en zo trokken we er op uit. Eerst naar het westelijke strand van Breskens met de vuurturen, daarna zwervend door dirpen en stadjes. Zo jammer dat alles behalve de talrijke drogisterijen in lockdown zat. Geen warm bakkie met iets lekkers te krijgen…
Ook hier die knuppeldammen. Ze bijven prikkelen…86400 – ook hier, overal!Spelen met diepte – dat kan ook met een compact cameraWe waren niet de enige kraaienWurm zonder tomtomHet enige belfort van Nederland staat in… Sluis
De foto’s zijn gemaakt met de Sony RX100
Enne… voor het echte vakantiegevoel even langs dit dorpje!
Na de eerste heldere en vriezende dag werd het een buiïge, druilerige en grijze vakantie. Op zich geen probleem om een paar dagen even heel weinig te doen, maar het ging toch kriebelen om erop uit te gaan. En ineens was het even droog!
OK, OK, we zijn al gaan lopen…4000 dagen getrouwd volgens… o, nee, 3800 dagen slechtsDie karakteristieke knuppeldammen die sommige fotografen vastleggen op heel bijzondere tijdstippenDie dingen prikkelen wel om er heftige nabewerking op los te latenTadaaa dit zijn wij dus na 3800 daagjes huwelijk
We verblijven een weekje in Zeeuws Vlaanderen: bij het prachtige dorpje Breskens. De weersvoorspellingen hebben het over bewolking en hogere temperaturen maar vandaag was het zonnig en net onder nul. Mooi dus!
Om foto’s te kunnen stacken = opbouwen uit meerdere prenten die ieder een ander stukje scherp in beeld hebben) ben ik onlangs begonnen een software te selecteren. De open source componenten waarmee ik de kastanjebloemen heb gestacked werkten erg slecht met de recente onderwerpen en zo heb ik besloten om Zerene Stacker uit te proberen.
Zerene loopt prima op mijn Linux computer en ook nog erg vlot met flinke aantallen grote raw bestanden van de Sony A7R2 (die eerst met dcraw naar het tiff formaat zijn omgezet). Alvorens te besluiten Zerene aan te schaffen en de zoektocht te stoppen heb ik een zeer kritische test gedaan: een takje met korstmossen dat diagonaal door het beeld van me af loopt, al gauw 6 cm ver binnen het beeld. Zie hier het resultaat na stacken en nabewerken in Darktable:
Zerene kent 2 methodes, hier werkte DMap het beste
Linksboven zit op het meest dichtbij-punt van de 90mm macrolens (vergroting 1:1). Op die stand is de beeldhoek het kleinst; verder weg focussend wordt die hoek flink groter. Zerene pakt netjes de grootste gemene deler van alle foto’s en snijdt de rest weg. Ook kun je hier zien dat het verder verwijderde deel meer belicht is. Het hele takje is gelijkmatig belicht door een flitser, maar dichterbij neemt het effectieve diafragma af…
Vervolgens heb ik het lampionnetje dat in oktober poseerde nog eens voor het voetlicht gehaald:
Deze werkte het best met de PMax methode
Het lampionnetje is een extra moeilijk object omdat niet alleen de scherptegebieden varieren maar ook het perspectief van de lens (ondanks een vaste positie; alleen de scherpstelring heb ik verdraaid). Hier zitten nog vage vlekken in die met de retouching van Zerene redelijk te verhelpen zijn als ik tijd neem om die vaardigheid op te bouwen.
Gaaf is dat toch om opgehokt te zijn en behalve wat wandelingen, fietstochten of een enkele noodzakelijke uitstap thuis te zijn en de tuin te ontdekken. Wat veel moois op een paar vierkante meter!
Buitengewone ijskrullen op een stenen potje in een bloembak. De meeste waren er helaas al afgedooid dus ik schiet een andere dag nog eens!Dit is datzelfde potje (stack van 4 foto’s)De natuur wint!Hortensia, van onder gefotografeerdDiezelfde hortensia; deel van een stack van 3 foto’s en later zwartwit gemaakt. Hint voor de volgende poging: niet bij teveel wind schieten!