Op de laatste dag van deze winterse week ben ik richting Reeuwijk gelopen en ik kwam veel onverwachte dingen tegen. Er was een fijne sfeer met zoveel mensen die van het weer genoten.























De foto’s zijn gemaakt met de Sony RX100
Op de laatste dag van deze winterse week ben ik richting Reeuwijk gelopen en ik kwam veel onverwachte dingen tegen. Er was een fijne sfeer met zoveel mensen die van het weer genoten.























De foto’s zijn gemaakt met de Sony RX100
Ik heb een flinke wandeling gemaakt langs de Hollandse IJssel, over de dijk en pal langs het water. Mijn lijf stribbelde een beetje tegen maar wist er in totaal toch 16 kilometer uit te persen. Ik perste relatief weinig foto’s uit de camera:






De foto’s zijn gemaakt met de ideale walk around camera: Sony RX100
Wat maakt mij gelukkig??? Een zonnetje doet al heel veel. Als dat zonnetje door het voorraam van de woonkamer schijnt – waar Jolande een tekst op getekend heeft – en dat licht met tekst reflecteerd wordt in beide lagen van het dubbelglas aan de achterzijde dan… heb ik geluk met verwondering. Dat is een heerlijke combinatie!

Vanuit Breskens kun je – tenzij het erg mistig is of hard regent – aan de overkant van de Westerschelde Vlissingen zien liggen. Het prikkelde me enorm om de plas over te steken met de veerboot en na lange tijd weer eens in de stad van Michiel de Ruyter rond te lopen.
Dankzij de corona pandemie is rondlopen een van de weinige dingen die er te doen zijn, maar lopen is leuk. En zo wandelde ik naar de boot en ging varen!




















En zo werd het weer tijd om terug te gaan. Jammer dat er zo weinig open was maar fijn om deze dag beleefd te hebben!
De roemruchte Westerschelde is druk bevaren, zomer en winter. Sommige schepen brengen de winter echter door aan land. Beide heb ik gekiekt:







De foto’s zijn gemaakt met de Sony R100
Vanochtend scheen de zon, net zoals voorspeld! Als de voorspelling echt klopte zou het weer later slechter worden en zo trokken we er op uit. Eerst naar het westelijke strand van Breskens met de vuurturen, daarna zwervend door dirpen en stadjes. Zo jammer dat alles behalve de talrijke drogisterijen in lockdown zat. Geen warm bakkie met iets lekkers te krijgen…





















De foto’s zijn gemaakt met de Sony RX100

Na de eerste heldere en vriezende dag werd het een buiïge, druilerige en grijze vakantie. Op zich geen probleem om een paar dagen even heel weinig te doen, maar het ging toch kriebelen om erop uit te gaan. En ineens was het even droog!





We verblijven een weekje in Zeeuws Vlaanderen: bij het prachtige dorpje Breskens. De weersvoorspellingen hebben het over bewolking en hogere temperaturen maar vandaag was het zonnig en net onder nul. Mooi dus!








Om foto’s te kunnen stacken = opbouwen uit meerdere prenten die ieder een ander stukje scherp in beeld hebben) ben ik onlangs begonnen een software te selecteren. De open source componenten waarmee ik de kastanjebloemen heb gestacked werkten erg slecht met de recente onderwerpen en zo heb ik besloten om Zerene Stacker uit te proberen.
Zerene loopt prima op mijn Linux computer en ook nog erg vlot met flinke aantallen grote raw bestanden van de Sony A7R2 (die eerst met dcraw naar het tiff formaat zijn omgezet). Alvorens te besluiten Zerene aan te schaffen en de zoektocht te stoppen heb ik een zeer kritische test gedaan: een takje met korstmossen dat diagonaal door het beeld van me af loopt, al gauw 6 cm ver binnen het beeld. Zie hier het resultaat na stacken en nabewerken in Darktable:

Linksboven zit op het meest dichtbij-punt van de 90mm macrolens (vergroting 1:1). Op die stand is de beeldhoek het kleinst; verder weg focussend wordt die hoek flink groter. Zerene pakt netjes de grootste gemene deler van alle foto’s en snijdt de rest weg. Ook kun je hier zien dat het verder verwijderde deel meer belicht is. Het hele takje is gelijkmatig belicht door een flitser, maar dichterbij neemt het effectieve diafragma af…
Vervolgens heb ik het lampionnetje dat in oktober poseerde nog eens voor het voetlicht gehaald:

Het lampionnetje is een extra moeilijk object omdat niet alleen de scherptegebieden varieren maar ook het perspectief van de lens (ondanks een vaste positie; alleen de scherpstelring heb ik verdraaid). Hier zitten nog vage vlekken in die met de retouching van Zerene redelijk te verhelpen zijn als ik tijd neem om die vaardigheid op te bouwen.