Het is de hoogste tijd om de wereld te verkennen met een brede blik: wijder dan mijn ogen kunnen zien. Een lang gekoesterde wens is in vervulling gegaan door de aanschaf van een gebruikte 12-24mm lens.
Daarmee kijk je zo naar Gouda:
De foto’s zijn gemaakt met de Sony A7R2 en 12-24mm F/4 lens.
Het was alweer een tijdje geleden dat we de tempel van Apollo hadden bezocht in Didim. Op de een of andere manier gingen andere plaatsen voor, misschien omdat Didim maar een echt grote bezienswaardigheid heeft. Maar toen we arriveerden bleek dit helemaal onterecht want deze tempel is echt enorm groot en indrukwekkend. En oud: na een klinkende overwinning heeft Alexander de Grote een oud tempeltje vervangen door deze reus. De Romeinen, Byzantijnen en Ottomanen hebben er weinig aan veranderd (er heeft wel een kerk gestaan in de binnenruimte) dus het gebouw is ook nog erg origineel.
Ik knoopte er een focus-onderzoekje aan vast: welke brandpuntafstanden moet je camera hebben om zo’n enorm gebouw vast te leggen? Mee gingen mijn wijdste lens: de Pentax-M 20mm en de Samyang 24mm. Conclusie: 20mm is wijd genoeg, wijder zou wellicht niet veel extras opgeleverd hebben. Maar toch… wil ik zo graag stapjes richting nog wijder leren zetten…
En dan… is het tijd om naar binnen te gaan:
En dan weer naar buiten:
De foto’s zijn gemaakt met de Sony A7R2 en Pentax-M 20mm (eerste helft) en Samyang 24mm. Verschillende foto’s zijn HDR prenten: de camera schoot een aantal opnames (uit de hand) met verschillende belichting – die zijn uitgelijnd en juist belicht in Nik HDR.
Tijdens het uit- en opruimen van de tuin van onze buuf vonden we onder en oude kast… de schedel van (waarschijnlijk) een kat. Voordat we toekwamen aan het voorzichtig verkennen en opruimen van wellicht nog meer gruwelijkheidjes kwam een nieuwe 52frames uitdaging voorbij: Unexplored.
Tijd dus om deze bijzondere plaats te ‘exploreren’ met hulp van de camera met macrolens en twee lampjes: een witte en een rode. Spannend was het het!
Gemaakt met de Sony A7R2, Sony 90mm macrolens, bedrade afstandsbediening, wit en rood licht, DxO Photolab, Zerene stacker en wat tijd.
Een klassiek amfitheater inspireert eindeloos met rechte en gebogen lijnen, hoogtes en dieptes, kleuren en contrasten. Vandaag maakte ik meerdere beelden om samen te voegen als “High Dynamic Range”.
De foto’s zijn gemaakt met de Sony A7R2 en Samyang 24mm lens.
En dan ineens… is het weer tijd om naar Efeze te gaan: die ooit geweldige hoofdstad van het Azië van de oudheid. Wat heerlijk om deze prachtige plek bijna om de hoek te hebben.
De foto’s zijn gemaakt met de Sony A7R2 en Samyang 24mm groothoeklens. En omgezet naar zwart-wit met Nik Silver Efex.
Toen we de eerste keer naar Miletos (of Milete) gingen was het per openbaar vervoer. Het laatste stuk moesten we in de brandende zon sloffen, maar wat was dat het waard! Grote delen van de oude stad waren deels onder water van de hoogstaande Menderes rivier en er waren enorm veel schildpadden.
Dat wilden we graag weer zien en dit keer lekker met het eigen autootje. Heerlijk weer, veel water maar… slechts één schildpad gezien als huidige bewoner. Wel veel andere beesten!
Zoals beloofd ook nog een stel beesten:
De meeste foto’s zijn gemaakt met de Sigma 100-400mm lens. Groot en zwaar, maar kwalitatief uitstekend. Ik denk er over die lens weg te doen en te vervangen door een 28-200mm exemplaar. Die laatste doet veel dingen beter voor dit soort foto’s. Maar afstand-shots zijn met 400mm toch serieus beter… De groothoekfoto’s zijn gemaakt met de Samyang 24mm lens.
Morgen is het kamelenworsteltoernooi van Selçuk. Een aantal kamelen en hun hoeders waren al aanwezig in de stad om zich aan het publiek te laten zien. Enkele hengsten waren al lekker in de stemming en hun staredowns ontaardden hier en daar al in opstootjes waar de drijvers hun handen aan vol hadden en het publiek schrik aanjoegen. Vooral toen nummer 2 zijn opponent zo ongeveer een vol terras vol theedrinkende Turken opjoeg 😉
De foto’s zijn gemaakt met de gelegenheids-camera: de Nothing phone (1) – jpg-beelden op volle sensor-resolutie zodat ik later nog kon knippen. In tegenstelling tot de – eveneens 50mpx – groothoeklens zijn de “normale” beelden prima van kwaliteit.
De weekopdracht “Black and White” lijkt een makkie – immers dat doe ik regelmatig. Naar de infraroodcamera grijpen was de meest voor de hand liggende actie – maar dat deed ik niet. Het werd de “bescheiden” RX100. Wel – na bewerking – heel verschillende resultaten!
Buiten was het koud, maar er was bijna geen wind en de zon deed geweldig haar best. Dan ga je naar het strand!
Omdat ik laatst goede recenties gelezen heb over een 20-40mm lens heb ik een Pentax-M 20 en 40mm lensje meegenomen om te zien of zo’n lens handig is voor een uitstapje als deze.
Conclusies? De kwaliteit van de oude Pentax-M lenzen is toch wel merkbaar minder dan modern glas. Niet perse erg, het is tenslotte vintage materiaal.
Op deze middag had ik meer goede prenten kunnen verzamelen met de RX100 (omgerekend 24-200mm) of een 28-200mm die ik inmiddels heb besteld. Een verrassend goede ultrazoom lens die het ook in infrarood fantastisch doet. En niet erg zwaar of log is! Selfies zijn daarmee lastiger want meer gewicht en 28mm dus maximale armlengte… Erg? Nee want ik heb een foon voor dat soort dingen!
De 52frames uitdaging van deze week is “A new technique” – altijd uitdagend! Kort geleden zag ik een filmpje op Youtube van “Another Perspective” waar men macroprenten van zeepbellen maakte. Dat zou het worden!
Maar… de praktijk zonder sommige hulpmiddelen en in het bijzonder iets om de bellen wat steviger te maken werd het nogal een uitdaging. Eerst teleurstellend omdat ik niet hetzelfde effect kon creëren, maar even later werd het leuk omdat ik lekker aan het experimenteren sloeg. Met deze resultaten:
De camera was de Sony A7R2 met Sony 90mm macrolens in manual-alles-mode, een flitser zat in een kleine reflector met diffusor. Verder heb ik diverse glaasjes en bekers gebruikt met afwasmiddel en water plus een rietje om bubbels te blazen.