Toen het ineens en onverwacht weer sneeuwde moest ik de MUVI camera even hebben voor een time lapsje:

Geschoten met de MUVI en bewerkt met ImageMagick.

De zon kan al een beetje warm worden en dan smelt de wittigheid precies op de rand van zon en schaduw:

Een klant loopt een sekswinkel binnen.

“Goedemiddag, heeft u seks?”
“Jazeker, maar op het moment niet.”
“Goedemiddag.”

Vanochtend om 7:15 ging de telefoon. We schrokken: er zal toch niets naars zijn gebeurd in de familie? Maar het gesprek liep anders:

“Heelo, I am from Microsoft. There is a virus on your computer”
(weet die dame met haar Oost-Europese accent veel dat ik geen microschoft-producten in huis heb?)
“O really? Are you sure?”
“Yes, there is a virus on your computer. From the internet”
“Good heavens! But my computer is dead!”
“Yes, you have a virus. You must put the computer on”
“But my computer is so dead”
“Yes you have a virus, you must put the computer on”
“But my computer is not in the house”
“Oh? Where is it?”
“It is in the garden”
“In the garden?”
“It is under the garden. It is dead”
“Are you joking to me?”
“Yes I am”
“Ahh good. Now you must put the computer on”
“Are you joking to me now?”
“You must put the computer on”
“So you are joking to me!”
[ beep beep beep ] einde gesprek…

Op het werk was een printplaat van een oude harddisk over. De fijne structuren leken me geknipt voor de microscoop. En dit is het resultaat:

De foto’s zijn gemaakt met de Bresser opzichtmicroscoop en de Pentax K-5 camera.

Een paard is een edel dier.
Maar wat doen z’n edele delen
In mijn lasagne?

Ik hang mijn camera graag aan iets anders met mooi glas er in. Maar een lang gekoesterde wens is nu in vervulling gegaan: juist minder glas gebruiken. De SLR camera is via een adapter verbonden aan een (opzicht) microscoop in plaats van een oculair. En dan zie je dit:

De punt van een regelmatig gebruikte kruiskopschroevendraaier

Meeldraad van een amaryllis

Dit is de stamper van een amaryllis

Dus ja, er gaat letterlijk een wereld open. De vergroting is ook enorm: een klein objectje vult de hele sensor, dus deze zal 4:1 of 6:1 zijn, afhankelijk van het 2x of 4x objectief. De kleine scherptediepte valt op, al valt deze me beslist niet tegen.
Met een techniek als focus stacking kun je de scherpte van meerdere opnames combineren en de afbeelding nog mooier maken. Maar de geprojecteerde afbeelding gaat al gauw vele tientallen pixels verschillen, dus hier heb ik nog heel wat uit te knobbelen…

Laatst zag ik een paar hele kleine sneeuwvlokjes op een foto en die waren mooi! Vandaag begon het te sneeuwen en dus ging het hele programma aan de kant en moesten de vlokjes gaan poseren. Dat doen ze graag op een koude ondergrond (onder nul dus) zonder direct warm licht (flitsen dus) en zonder hete adem van de fotograaf (inhouden dus). Hier is het resultaat.
Enne, hier houdt het niet op, want ik wil het nog eens met de microscoop proberen!

De foto’s zijn gemaakt met de Pentax K-5 en Pentax-DA 35mm macrolens. En een Sunpak flitsertje met grid en een zaklampje op enige afstand om goed scherp te kunnen stellen. Handmatig uiteraard, maar door de sneeuw op het dak was het erg donker in de schuur!

Afgelopen maandag werd mijn moeder geopereerd. Het was een emotionele tijd tot de chirurg klaar was en het verlossende telefoontje maakte. In de tussentijd stekkerde ik door de bossen van Ugchelen, niet te ver van het ziekenhuis, maar wel lekker in het bos. Bomen om me heen werken altijd rustgevend en nu helemaal. Vanzelfsprekend is een camera meegegaan en het meest geportretteerd werden… stronken!
Let ook op de kleine ijskristalletjes…

De foto’s zijn gemaakt met de Samsung WB850F camera.

Afgelopen weekend ben ik heel druk geweest met inrichten van de nieuwe computer, waar o.a. dit weblog op draait. Halverwege de zondagmiddag was het werk klaar en met m’n duffe kop wilde ik maar een ding: naar buiten. Het weer was goed en het voelde geweldig!

De foto’s zijn gemaakt met de Samsung WB850F camera, die met het grootste gemaak in de jaszak paste!