Alles wat aar zoal meemaakt

712Wandeltocht door het Dilek nationaal park

posted by on april 30th, 2010

Niet ver van Kusadasi ligt een fantastisch nationaal park met ongerepte, ruige natuur. De laatste vakantie heb ik daar een stevige wandeltocht gemaakt door de “Kanyon” van noord naar zuid. Met proviant, water en… een camera natuurlijk!

Dilek Milli Park Afwisselend bewolking en zon tijdens het stijgen en dalen. Met alleen het geluid van de de wind, een rund en af en toe een zwijn…
Dilek Milli Park De start van de tocht
Dilek Milli Park Ruige rotsen en grillige natuur
Dilek Milli Park Van planten en dieren…
Dilek Milli Park Doorkijkje naar de Egeische zee
Dilek Milli Park Een paddenstoelenparadijs
Dilek Milli Park Mossen en varens: sprookjesachtig
Dilek Milli Park Bossen, rotsen en het Griekse eiland Samos
Dilek Milli Park Overal sporen van zwijnen
Dilek Milli Park Tegenlichtopname van natte takken
Dilek Milli Park Typische ruige dennenboom
Dilek Milli Park Groen en fris of grijs en dood
Dilek Milli Park Eenmaal over de hoge passen, achter de bergen wordt de zee aan de overkant zichtbaar. En dan nog een flink eind bergaf lopen!
Dilek Milli Park Verweerde rotsen
Dilek Milli Park Een soort natuurlijk beton met stenen
Dilek Milli Park Bijzondere winterkleuren van o.a. bomen
Dilek Milli Park Enorme, holle platanen
Dilek Milli Park Kruispunt van wandel en mountainbike routes
Dilek Milli Park Platanenbollen in tegenlicht
Dilek Milli Park Het oude, oorspronkelijk Griekse Doganbey ligt zwijgend in de bergen. Het zijn veelal tweede huizen van rijke Turken
Dilek Milli Park Veel nesten in dennen, gesponnen door rupsen
Dilek Milli Park Opvallend gekleurde steen bij een oude waterval
Dilek Milli Park Putters deden zich tegoed aan zaden
Dilek Milli Park Ik heb heel veel merels, putters en roodborsten ontmoet
Dilek Milli Park Slingerend daalt het pad af langs het oude Doganbey

Eenmaal weer in de bewoonde wereld (nou ja, ik zag een herder en een boer) tussen het oude en het nieuwe Doganbey hoorde ik dat er geen bus meer naar de dichtsbijzijnde stad ging. En dat er geen hotel of pension open was in de winter…
Een heel vriendelijke boer heeft me geholpen door me met zijn oude Sahin naar Soke te brengen. Zo goed en kwaad mogelijk (met mijn beperkte kennis van Turks…) kletsten we over de streek (er staan veel katoenfabrieken en ook bekende jeans worden hier gemaakt), zijn tuin en boomgaard en Turkije in het algemeen. Met een tas vol versgekregen mandarijnen en citroenen werd ik netjes bij het busstation afgeleverd. Het was een zware (zo’n 22 kilometer in de bergen op losse ondergrond) maar fantastische dag – helemaal alleen in de grote natuur en dan weer tussen fijne mensen.
Enne… die nacht sliep ik bijna door een zware storm heen…

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.