Tijdens de dag van de bouw 2009 konden bezoekers voor de allerlaatste keer rondkijken op wat er over is van het oude Rotterdam Centraal Station. En dat is niet veel: eigenlijk alleen maar een paar gangen en de oude tunnel, waar je door moest om bij de sporen te komen. Ineens wist ik weer hoe laag die was: het plafond is aan te raken! Leuk was om nu eens van onderaf naar de houten hekken te kijken, die de oude trappen afsluiten van de perrons.
Met een beetje nostalgie liepen mensen door de donkere tunnel, langs de vervallen kiosk en verlaten trappen…
Ooit liepen hier tienduizenden mensen per dag door de lage tunnel van en naar de treinen.
Verlaten staan de kasten erbij, waar de gele vertrekstaten hingen. Allemaal verwijderd…
Allemaal verwijderd? Nee: 1 vertrekstaat biedt moedig weerstand. Met dank aan Mathijs voor de kleurbewerking!
De aanwijsborden zijn verwijderd en de kiosk is verlaten. En het was erg stil…
Trap en roltrap naar het eerste perron
Het voelde een beetje als een afscheid…
Alle foto’s zijn gemaakt met een Pentax K100D en 10-17mm fish eye lens.
Het nieuwe Rotterdam Centraal station verrijst uit een enorme bouwput. Nou ja, verrijst… de meeste werkzaamheden vinden nog onder de grond plaats. Er is een mooi informatiecentrum aan de Weena, waar o.a. een maquette te zien is. Daar ging ik heen met de camera en fish-eye lens.
Naar een station reis je natuurlijk… per trein. Vanuit de trein is het leuk schieten met een fish-eye lens!
Een tunnel van 2,4 km lengte wordt geboord van Rotterdam Noord naar het centrum. Hier is een model van die boor.
Detail van de gigantische boormachine, die niet alleen boort, maar ook de tunneldelen, kabels en rails monteert.
Alle vervoermiddelen hebben hun eigen niveau in het toekomstige station. Hier de treinen in de maquette.
Dit is het vooraanzicht van het nieuwe station. Omdat allerlei verkeer onder de grond gaat wordt het een prachtig voetgangersgebied.
Wandelend langs de Hollandse IJssel en over de Haastrechtse Brug zag ik Gouda liggen in de avondzon. En ineens zag ik hoe het kon worden als je dichtbij – of juist veraf focust:
Met de nieuwste optische aanwinst: een Pentax-M 100mm lensje en twee oudere lenzen ben ik naar de Reeuwijkse Hout geweest aan het eind van de dag. De ondergaande zon goot haar stralen uit en ik genoot…
De scherptediepte is klein bij F/2.8 maar de lens is mooi scherp!
Dit kleine lensje is tot grootse dingen in staat. En de gele lis staat er prachtig bij!
Kijkend naar vogels voelde ik mezelf ineens bekeken…
De avond valt. Gemaakt met 300mm lens.
Even later hetzelfde beeld met 100mm lens.
Laatste foto met de 100mm lens. De lichtvlekjes rechts zijn dansende insecten, waarvan er miljoenen opdoken!
Via marktplaats.nl heb ik een heuse Pentax zoomlens bemachtigd: de Pentax-M zoom 1:2.8~4 40~80mm. Daarmee kan ik de shake-reduction in de camera maar beperkt gebruiken, maar het is technisch zo’n mooi lensje, dat ik ‘m graag wilde. Je kunt er zelfs close-up opnames mee maken! Uiteraard moest het nieuwe juweel uitgeprobeerd worden en dit is het resultaat (alleen verkleind en een tikje verscherpt):
De Morschpoort in Leiden
Dit is een 1:1 crop van kleine spinnetjes, gekiekt met de “macro” stand van de lens
En zo viel de avond in Leiden met mooie pasteltinten in de lucht. We dronken nog een bakkie koffie en gingen terug…
Een wandeling in de buurt van Ouddorp op Goeree Overflakkee leverde veel foto’s op van wilde wolken boven een prachtig groen en weids landschap. Hier zijn er drie, waarvan het contrast ietsje is verhoogd om ze nog dreigender te maken…
De foto’s zijn gemaakt met een Pentax K100d toestel met Pentax-M 1:4 20mm lens.
Het voorjaar is volop losgebarsten en er is zoveel te zien! Zo mocht de bigma vandaag mee en de oude Pentax macrolens:
De katjes van de wilg zijn bijna uitgebloeid en de eerste blaadjes ontspruiten aan de takken
Kieviten lieten zich goed zien
De eerste dagpauwogen
In alle vroegte valt het zonlicht door de dauwdruppels op het mos – een moment van geluk!
Wilde fruitbloesem
Narcis in het zonnetje
Nog een keer katjes, maar nu gekiekt met de bigma
Groot hoefblad van een afstandje
En nu van een stukje dichterbij
Dichterbij gaat het niet met de “bellows” macrolens met de balg helemaal uitgeschoven. Maar wat een mooie bloemen!
Speenkruid bloeit overal
Paarse dovenetel
Oude glorie van het vorige seizoen: lisdodde sigaren strooien hun zaadjes rond
2 kuifeend vrouwtjes
3 mannetjes en 1 vrouwtje
Ze zijn zo mooi, vliegen zo sierlijk en roepen zo helder hun naam: grutto’s
De foto’s zijn gemaakt met een Pentax K100D en twee lenzen: de grote Sigma 50-500 en eenlichte, compacte Pentax 100mm “bellows” lens op een balg voor macro opnames.
Ooit liepen hier tienduizenden mensen per dag door de lage tunnel van en naar de treinen.
Verlaten staan de kasten erbij, waar de gele vertrekstaten hingen. Allemaal verwijderd…
Allemaal verwijderd? Nee: 1 vertrekstaat biedt moedig weerstand. Met dank aan Mathijs voor de kleurbewerking!
De aanwijsborden zijn verwijderd en de kiosk is verlaten. En het was erg stil…
Trap en roltrap naar het eerste perron
Het voelde een beetje als een afscheid…
