Lang geleden, tijdens een kindervakantie, heb ik een veel te kort bezoek aan Hindeloopen gebracht. Nu was ik er terug en met Jolande genoot ik van het prachtige stadje. En natuurlijk was de camera erbij!
Gezicht op de stad vanaf de dijk bij de haven.
De oude reddingsboot van Hindeloopen. Fascinerend, hoe dappere lieden vroeger in zo’n notendopje de woeste zee op durfden om anderen het leven te redden!
Ter gelegenheid van een jubileumpje waren Jolande en ik een weekend in Brussel. Inderdaad, de camera’s mochten weer mee, alsmede een paar mooie lenzen. De fish-eye mocht ook weer aan de bak, zie ook deze Jaguar op de Grote Markt en andere prenten op Funtography.
Een impressie:
Het was stralend mooi weer op de Grote Markt
De Kruidtuin
Het oude beursgebouw
Interieur van de St. Niklaaskerk
Zomaar een huis met een niet-zomaar deur
Toen mocht de fish-eye even uitrusten en kwam de 120mm telelens in actie in de stad en op de curiosamarkt:
Vanaf de hoogte bij het Paleis van Justitie zie je hoe oude en nieuwe bouw elkaar aanvullen
Achter de kerk zie je het Atomium
Vanaf de verhoging bij het Paleis van Justitie
Doorkijkje onder viaduct
Detail van de Hallepoort
Op de curiosamarkt zie je kunst…
… en wat al niet meer…
Op het Albertplein vertoonden skateboarders hun kunsten:
Het Atomium is enorm opgeknapt sinds ik die voor het laatst heb gezien. Hier mocht de fish-eye lens weer in actie komen:
De binnenstad van Brussel wordt op allerlei plaatsen opgefleurd met prachtige tekeningen uit het roemruchte Belgische stripwezen. Hier zijn er een paar:
Foto’s gemaakt met Pentax K100D camera en 28mm + 120mm Pentax-M lenzen.
Dit is een verslagje van een fietstocht: de start is de achtertuin in Gouda en de finish is de fietsenstalling van station Voorburg. Vanwege het prachtige weer is het een langere, maar fraaie route geworden. Een verslag:
Helemaal in orde en slechts licht beladen staat het oude, degelijke sportfietsje startklaar in de tuin.
De route voert de stad uit langs de Gouwe.
Net buiten Waddinxveen staat het Zuidplasgemaal
Het was niet erg om een stukje langs de A12 te fietsen, want daar mocht geen autoverkeer rijden door het groot onderhoud. Helaas lag hier en daar ook het fietspad overhoop en misten de borden…
Net buiten Moerkapelle staan de uitgebrande wrakken van 3 luxe auto’s weg te roesten
Verscheidene toerfietsers klaagden over het ontbreken van borden. Mij maakte het niet zoveel uit, want de tocht voerde toch al door kleine dorpjes en langs onverwachte zaken…
Rechts: Een prachtig dorpsgezicht in Moerkapelle: de onvermijdelijke kerk en al even onvermijdelijke supermarkt; hier in twee oude pandjes.
Hier is de Rotte een smal riviertje
Deze paarden knappen een uiltje in het zonnetje. Slechts een vraagt zich af of er geposeerd moet worden…
De tocht voert verder over de Rotte richting Zoetermeer. Daar kwam ik de Balijbrug tegen, die ik al zo vaak uit de auto en trein gezien heb. Nu mocht ik ‘m beklimmen.
Als die horde genomen is gaat de tocht over vlak land verder naar een stukje nepnatuur
Het Bentwoud is een kunstmatig stukje natuur met veel bos en flinke waterplassen. Hier komen ook lepelaars voor (maar niet vandaag)
Het was goed toeven aan de waterkant; dankzij het mooie weer genoot ik er nog maar even van, hopend op een bijzonder vogelschouwspel. Dat kwam er niet, dus bleef de telelens in de tas zitten.
De Batavus mocht ook even uitrusten
Net voor zoetermeer bij de kassen staken hele families grauwe ganzen het fietspad over.
En na al die natuur een blik in de toekomst: een UFO in het weiland.
Na door Nootdorp gefietst te hebben keek ik om en zag de kerk achter de school
Brielle???? Je ziet hier het pand van een bedrijf dat borden plaatst.
En dan ben ik gearriveerd in een oud stukje van Voorburg
Via het dorpje Nootdorp reed ik min of meer om Ypenburg heen met het grote Prins Clausplein (een beetje lastig voor fietsers als de weg opgebroken is). Via een merkwaardig bedrijf dat overal borden plaatst in Nederland arriveerde ik in een mooi en oud stukje van Voorburg
De (nu) hervormde kerk van Voorburg
Het stationsplein van Voorburg met een vijver vol waterlelies en fonteintjes.
En hier mocht het trouwe rijwiel een nachtje gaan uitrusten
Via kleine straatjes arriveerde ik bij de stationsfietsenstalling. dat is een volledig geautomatiseerd ding, waar je met een pasje binnenkomt. De volgende dag had ik direct een meningsverschil met de computer: wachtend met mijn fiets aan de hand riep het ding: “fiets niet binnen”. En ik maar denken hoe ik die machine kon wijsmaken dat ik geen willekeurige verzameling wielen, zadel, stuur, en bel aan het handje had….
Doe mij maar een bemensde stalling!
Tijdens de dag van de bouw 2009 konden bezoekers voor de allerlaatste keer rondkijken op wat er over is van het oude Rotterdam Centraal Station. En dat is niet veel: eigenlijk alleen maar een paar gangen en de oude tunnel, waar je door moest om bij de sporen te komen. Ineens wist ik weer hoe laag die was: het plafond is aan te raken! Leuk was om nu eens van onderaf naar de houten hekken te kijken, die de oude trappen afsluiten van de perrons.
Met een beetje nostalgie liepen mensen door de donkere tunnel, langs de vervallen kiosk en verlaten trappen…
Ooit liepen hier tienduizenden mensen per dag door de lage tunnel van en naar de treinen.
Verlaten staan de kasten erbij, waar de gele vertrekstaten hingen. Allemaal verwijderd…
Allemaal verwijderd? Nee: 1 vertrekstaat biedt moedig weerstand. Met dank aan Mathijs voor de kleurbewerking!
De aanwijsborden zijn verwijderd en de kiosk is verlaten. En het was erg stil…
Trap en roltrap naar het eerste perron
Het voelde een beetje als een afscheid…
Alle foto’s zijn gemaakt met een Pentax K100D en 10-17mm fish eye lens.
Het nieuwe Rotterdam Centraal station verrijst uit een enorme bouwput. Nou ja, verrijst… de meeste werkzaamheden vinden nog onder de grond plaats. Er is een mooi informatiecentrum aan de Weena, waar o.a. een maquette te zien is. Daar ging ik heen met de camera en fish-eye lens.
Naar een station reis je natuurlijk… per trein. Vanuit de trein is het leuk schieten met een fish-eye lens!
Een tunnel van 2,4 km lengte wordt geboord van Rotterdam Noord naar het centrum. Hier is een model van die boor.
Detail van de gigantische boormachine, die niet alleen boort, maar ook de tunneldelen, kabels en rails monteert.
Alle vervoermiddelen hebben hun eigen niveau in het toekomstige station. Hier de treinen in de maquette.
Dit is het vooraanzicht van het nieuwe station. Omdat allerlei verkeer onder de grond gaat wordt het een prachtig voetgangersgebied.
Na de eerste serie trappen is de ruimte met de hele grote klok. Voor de ramen zie je planken, die het geluid naar beneden kaatsen.
Het “kantoor” van de torenwachters, met links de trommel die het carillon aandrijft, in het midden het inmiddels op non-actief staande uurwerk en rechts de nieuwe tijd-installatie in het grijze kastje.
