Vandaag lekker vroeg naar de Goudse Hout gegaan met de spiegellens en de macro met balg. Door het prille ochtendlicht waren vogels lastig te kieken, maar struinend door het natte gras met de macrolens vergat ik alles om me heen… kijk maar waarom:

Een opvallend wit motje van ongeveer 2 centimeter trok mijn aandacht: het is een vogelkersstippelmot.

Door de kou van de ochtend kon ik heel dichtbij komen

Dit lantaarntje verborg zich in kleefkruid

Een enkel soldaatje, nu eens niet op een aar

Spinnetje, dat aan een draad voorbij de lens kwam

Een koolwitje was al in staat om te vliegen

En dan duurt het even voor je zo dichtbij bent…

In de Aalkeetbuitenpolder staat een schuilhut om vogels te bekijken. Daar ben ik met Philip heengeweest, maar de vogels lieten zich niet lang genoeg zien voor mooie foto’s. Het wemelde wel van de insecten, die op de bloeiende distels en andere planten afkwamen. Met de 500 mm lens of de macrolens gaat er dan een mooie wereld open…

Prachtige vlieg, maar ik weet de naam niet

Soldaatjes en dambordvlieg amuseren zich op een distel

Geen idee hoe deze soort heet

Zelfde soort als vorige foto?

Vlieg en zweefvlieg

Aardhommel op een distel

Koolwitje op een distel

De bessen verkleuren langzaam

De Goudse havendagen vinden meestal plaats met prachtig weer; maar dit keer was het anders…
Ook later op de zondag was veel regen voorspeld en daarom heb ik ’s morgens vroeg foto’s gemaakt van een rustige, ontwakende haven. Hier en daar pruttelde een koffiepotje en een enkeling zwabberde het dek om mooi voor de dag te komen.
Hierdoor ademde de haven iets veel authentiekers uit dan anders; drommen mensen en gezelligheid horen bij de havendagen, maar nu leek het meer een “gewone” zondag van 70 jaar geleden.

De ontwakende haven met Gouwekerk op de achtergrond

Overzicht vanaf de mallegatsluis

Klipperaken bij de werf

Motorsleepboot Anna

Veel boten en nog weinig bezoekers

Enkele van de vaste bewoners in de Goudse museumhaven

Heerlijk weer op vakantie in Kuşadası in Turkije. Hier alvast een prentje van een van “onze” zonsondergangen:

Het was mooi weer om erop uit te trekken – dat werd het Reeuwijkse hout, maar dit keer niet met een telelens op de camera. Eerst heb ik wat plaatjes met de 16-45 lens gemaakt, maar schakelde al snel over op de macrolens. Allerlei plantjes worden dan heel groot en mooi.
En de zweefvliegen bij de bramen (auw!) waren zo beleefd om af en toe in de lucht stil te hangen – pal voor mijn lens!

De meidoorn stond overvloedig in bloei

Nectar op kleine bloesems

Hele kleine ooievaarsbek

Dovenetel in bloei

Even poseren

In volle vlucht

Flitsend dankzij de zon

Af en toe uitrusten

Op een bloesem

Van heel dichtbij genomen

Madeliefjes met diepte

Paardenbloempluis met diepte

Zaadpluis van een populier

Vanochtend ging een wens van me in vervulling: optreden als nar!
Het is de Middeleeuwse week in Zorgcentrum Korte Akkeren, waarin van alles te beleven is: van troubadours, via een schandpaal met varkens en gier tot een heuse modeshow, lekker eten en wat al niet meer. Jolande heeft bijna alle kostuums zelf gemaakt, inclusief… mijn narrenpak.
Daarmee heb ik opgetreden voor en tussen de bewoners. Het was heerlijk om te doen en het lukte om een heleboel los te maken: verwarring, verwachting, spanning, uitbundige lach, verlegenheid, genegenheid en een draai om mijn oren.
Ik was nauwelijks gespannen van te voren en ook tijdens het optreden was er steeds het gevoel van zekerheid dat het prima zou gaan en alles spontaan mocht gebeuren. Mijn “motortje” liep, zoals Patrick me dat heeft geleerd. Door zijn training was niet alleen de beleving voor het publiek beter, maar genoot ik er zelf ook van. Zie hier een aantal prentjes (waarin ik mezelf maar even in het midden zet):

De Elfhoevenplas, een van de Reeuwijkse plassen, is het leefgebied van een heleboel reigers. Ze vissen niet alleen de hele dag (en vaak ook ’s nachts!) bij de plassen, maar nestelen er ook. Nu er nog niet veel blad aan de bomen zit zijn ze goed te zien – en de laaghangende zon geeft een prachtige kleur op de nesten.

Er komt al redelijk wat blad aan de bomen

Op sommige nesten wordt al druk gebroed

Als goede ouders wachten op het kroost

Deze prachtige fazantenhaan struinde met een aantal hennen door het hoge gras in de Reeuwijkse hout. Hij vond mij niet eng en ging vrolijk door met grashalmpjes van stengels afritsen. Zo nu en dan richtte hij zich op en liet een melodieuze roep horen. Van amper tien meter meter afstand genoot ik van het schitterende beest door mijn 500mm spiegellens, die alle verenpracht in beeld bracht.

Deze foto kreeg ik doorgestuurd van een collega… Deze trouwe, maar niet zo slimme vriend heeft Kerst en Pasen door elkaar gehaald en flappie opgegeten… Dus worden er geen eieren verstopt dit jaar…