Heerlijk weer op vakantie in Kuşadası in Turkije. Hier alvast een prentje van een van “onze” zonsondergangen:

Het was mooi weer om erop uit te trekken – dat werd het Reeuwijkse hout, maar dit keer niet met een telelens op de camera. Eerst heb ik wat plaatjes met de 16-45 lens gemaakt, maar schakelde al snel over op de macrolens. Allerlei plantjes worden dan heel groot en mooi.
En de zweefvliegen bij de bramen (auw!) waren zo beleefd om af en toe in de lucht stil te hangen – pal voor mijn lens!

De meidoorn stond overvloedig in bloei

Nectar op kleine bloesems

Hele kleine ooievaarsbek

Dovenetel in bloei

Even poseren

In volle vlucht

Flitsend dankzij de zon

Af en toe uitrusten

Op een bloesem

Van heel dichtbij genomen

Madeliefjes met diepte

Paardenbloempluis met diepte

Zaadpluis van een populier

Vanochtend ging een wens van me in vervulling: optreden als nar!
Het is de Middeleeuwse week in Zorgcentrum Korte Akkeren, waarin van alles te beleven is: van troubadours, via een schandpaal met varkens en gier tot een heuse modeshow, lekker eten en wat al niet meer. Jolande heeft bijna alle kostuums zelf gemaakt, inclusief… mijn narrenpak.
Daarmee heb ik opgetreden voor en tussen de bewoners. Het was heerlijk om te doen en het lukte om een heleboel los te maken: verwarring, verwachting, spanning, uitbundige lach, verlegenheid, genegenheid en een draai om mijn oren.
Ik was nauwelijks gespannen van te voren en ook tijdens het optreden was er steeds het gevoel van zekerheid dat het prima zou gaan en alles spontaan mocht gebeuren. Mijn “motortje” liep, zoals Patrick me dat heeft geleerd. Door zijn training was niet alleen de beleving voor het publiek beter, maar genoot ik er zelf ook van. Zie hier een aantal prentjes (waarin ik mezelf maar even in het midden zet):

De Elfhoevenplas, een van de Reeuwijkse plassen, is het leefgebied van een heleboel reigers. Ze vissen niet alleen de hele dag (en vaak ook ’s nachts!) bij de plassen, maar nestelen er ook. Nu er nog niet veel blad aan de bomen zit zijn ze goed te zien – en de laaghangende zon geeft een prachtige kleur op de nesten.

Er komt al redelijk wat blad aan de bomen

Op sommige nesten wordt al druk gebroed

Als goede ouders wachten op het kroost

Deze prachtige fazantenhaan struinde met een aantal hennen door het hoge gras in de Reeuwijkse hout. Hij vond mij niet eng en ging vrolijk door met grashalmpjes van stengels afritsen. Zo nu en dan richtte hij zich op en liet een melodieuze roep horen. Van amper tien meter meter afstand genoot ik van het schitterende beest door mijn 500mm spiegellens, die alle verenpracht in beeld bracht.

Deze foto kreeg ik doorgestuurd van een collega… Deze trouwe, maar niet zo slimme vriend heeft Kerst en Pasen door elkaar gehaald en flappie opgegeten… Dus worden er geen eieren verstopt dit jaar…

Door het lentezonnetje is het leven in de achtertuin ook op gang gekomen. Dat was het juiste moment om te proberen macro-opnames te maken. Dat lukte heel aardig en er ging inderdaad een wereld voor me open. Klik op de kleine foto’s om een grotere te zien. Als je durft…

Lieveheersbeestje op de druivenstam

Loopspin – je kunt 6 van de 8 ogen zien

Klein spinnetje van een millimeter of 4

Vandaag ben ik met camera en 50-500 lens naar Gouderak getogen. Daar heb ik lekker rondgestruind in de Middelblokpolder en van alles gezien:

Allerlei vogels ontmoetten elkaar, maar af en toe was er wat burenruzie

De grauwe ganzen hielden me goed in de gaten

In het water waren ze meer ontspannen

Een valk inspecteerde de nestkast

Waterhoen leek te wachten tot het hek openging

Smienten en 2 krakeenden bij de vogelplas

Er was een keur aan zwammen op boomstammetjes te zien:

Een zwaan broedt op een nest vlak lang het pad:

En dan weer naar huis, langs de vogelplas en de weilanden en tenslotte met het pontje van Gouderak naar Moordrecht overgestoken:

Heerlijke herinneringen aan een dagje ontluikend voorjaarsleven!

Nou ja gekregen… Het is geen weggevertje en ik heb er twee maanden op moeten wachten!
Maar goed, ik heb nu deze fantastische bigma 50-500 lens met het ongelooflijke bereik van 50 tot 500 mm (dat is omgerekend 75-750mm!) en dat maakt het een ideale lens om mee rond te lopen: wanneer je niet weet wat er precies voor de camera gaat verschijnen. Er is wel een klein nadeeltje: de lens is erg, erg zwaar. Na een tijdje gaan mijn handen trillen en dat geeft bewogen foto’s als ik niet oppas. De volgende plaatjes zijn geschoten op twee trektochtjes die ik met deze lens op een eenpootstatief heb gemaakt.

Ongestoord door de grote afstand

Maar moeder ziet alles!

Om de kids te beschermen

Onbewust van mijn lens…

Futen zien alles…

Grasland bij de Scheele Hoek

Even terugzoomen

Bijzondere Dornier van welcomeair

Je moet gezichten kunnen zien

Hier nestelen reigers

Een groot nest bouwen is hard werken

Poetsen op het nest

Oppassen met autofocus!

Tot 190mm teruggezoomd

Spelen met scherptediepte

Gisteren was het fantastisch voorjaarsweer en dat zou er vandaag ook zijn – reden genoeg om de camera met een mooie lens – een 300mm Takumar – mee te nemen om na werktijd een plaatje te schieten.
Het weer viel helaas wat tegen… maar op de plas bij de Benschopper Molenvliet wemelde het van de vogels, ontzettend veel meer dan ’s morgens. Een aardige vogelkenner legde me uit dat deze vogels de nacht op de plas doorbrengen en ’s morgens vroeg de polder ingaan om te fourageren. Er waren vooral heel veel smienten, maar ook kieviten, scholeksters, kuifeendjes, ganzen en nog een paar soorten die ik vergeten ben.

Talloze smienten op de plas

En plotseling kozen ze allemaal het luchtruim

Met veel geweld vliegen groepjes zwanen over. Met de 150mm lens geschoten.