Vandaag zijn er twee foto’s met Turkse insecten in de hoofdrol:

Op een vlonder van het strand op Ladies Beach (Kadınlar Denizi) zat deze enorme sprinkhaan van wel 10 cm een plekje te zoeken om eieren te leggen

Zoveel bijen op onze bezem, maar waarom? de kleur misschien, of de lavendelgeur van het schoonmaakmiddel? Een erg attractief stukje huisraad was het zeker voor ze!

Aan de zee bij Kuşasası kun je hele mooie dingen tegenkomen. Op een avond liepen we een stukje noordwaarts – daar is geen strand maar veel er zijn erg ruwe stenen en planten:

Als het even droog is veranderd de grond

Een steen die op een taart lijkt

Een dode struik en een levende, warme en bijna weggezakte zon geven een heel bijzondere sfeer aan dit stukje kust.
Ook zijn er veel vogels te zien en te horen dus hier kom ik zeker nog vaker!

Een lange wandeltocht voerde me langs de haven van Kuşadası waar net een groot cruiseschip uitvoer naar het vogeleiland waar de stad haar naam aan ontleend. In het dagelijks gebruik heet het trouwens Duiveneiland: Güvercinada.

Achteruit uitparkeren gaat prima met een sleepboot bij de hand

De trossen zijn los!

Loods en sleper zijn terug in de haven

Bij het Duiveneiland waren 2 heel oude schepen in onderhoud; eentje leek wel een Titanic voor beginners. Enne… ik zag vandaag geen duiven, maar des te meer mussen!

Hoezo duiveneiland? Het is mijn eiland!

Via een flinke wandeling heb ik weer een stukje Kuşadası verkend. De tocht eindigde bij de zee, waar de Rotterdam – een prachtige schuit van de Holland America lijn – lag te wachten. Maar er was nog meer te zien:

In alle rust zat de oude man te vissen in de Egeïsche zee. Let op het hondje!

Straat met verse palmen

De Rotterdam aan de kade

De boulevard van Kuşadası

De loods heeft de Rotterdam uıtgelaten

Vissersboot voor anker ın de baai

De Rotterdam heeft de haven verlaten en kiest het ruime sop in zuidelijke richting

Heerlijk: ik ben weer een paar weekjes op m’n andere nestje ın Kusadası. En meteen was het weer genieten van een hartelijke ontvangst, heerlijk weer en een fantastische avond. Nog wel een paar nachtjes zonder mijn lief, maar Pazartesi komt ze al hierheen en zitten we samen op het nest…

Het voorjaar van 2008 is echt begonnen: er zijn steeds meer bloesems te zien en allerlei knoppen en grassen lopen uit. Vogels waren er minder te zien in t’ Weegje vandaag; misschien zaten ze allemaal te broeden?
Zodoende bleef de telelens in de tas en zat alleen de macrolens op de camera.

Teer maar parmantig woei deze pinksterbloem voor de camera heen en weer.

Het gras krijgt kleur door madeliefjes

Geel-witte bloem met 2 insecten als bonus

Paardenbloemen bloeien al

Bladknop van een kastanje

Korstmos in de schaduw

Zeer veel vermolmd hout

Er is zoveel hout dat vermolmd is of helemaal voorzien van insectengangen dat ik daar een keer speciaal naar op zoek ga. En een keer voor mossen. En varens. En ….

De laatste katjes van dit jaar

Witte dovenetels prikken niet!

Een van de weinige koolzaadplanten

En nog zoveel paddenstoelen!

Er zijn nog niet zoveel insecten, maar er komen er steeds meer: dat wordt weer genieten dit jaar!

De Oude Haven bij station Blaak en de bekende kubuswoningen is een van de plaatsen met de oudste havenactiviteiten. Hier bij de monding van de Rotte ontstond al vroeg bedrijvigheid in de tijd dat Rotterdam nog een dorp was.
Nu is het nog steeds een bijzonder plekje met een museumhaven met werf, Nederlands oudste “wolkenkrabber” en gezellige horecagelegenheden. Een impressie:

Plaquette Nederlandse Stoomboot Maatschappij

Luxe motorschip Risico

Groot motorschip Bor. En motor met zijspan

Zeilschip met kluiver

Laag schip met leuke details

Schip geheel onder tuig

Een prachtige werf siert de haven

Bijzonder restauratieobject met hoog achterschip

Rook uit de kachel gaf zelfs die nostalgische geur

Overzicht van de haven met de kubuswoningen

Prachtige klanken van een saxofonist

Het Witte Huis

Werf, met de Willemsbrug

Detail van een ankerlier

Er werd druk gewerkt op de werf

Tussen Gouda en Waddinxveen, waar de spoorwegen naar Den Haag en Rotterdam uiteen gaan, ligt een prachtig natuurgebied met een plas, diverse sloten en een ondergelopen weiland. Iemand had me getipt dat daar alweer grutto’s te zien zijn en daar moest ik bij zijn!
Eenmaal van de fiets gestapt viel ik van de ene verbazing in de andere wat hier allemaal te zien is! Kijk maar mee:

Zo ziet het landschap er uit met allerlei paadjes, kreekjes, knotwilgen, elzen, etc.

De rietstengels van vorig jaar

Futen genoten van de middagzon

Een groep smienten schrok op van een fazant die plotsklaps overfladderde

Smienten op het dunne laagje ijs

Het ijs gaf mooie spiegelingen

Een mannetje krakeend tussen water en ijs

Smienten, krak-, slob-, wilde- en kuifeenden

Een enorme wilg is ooit in tweeën gescheurd en de helft staat nog overeind

Veel kuifeenden dicht bij de oever

Ze dobberden in het warme zonnetje

Een bemoste stob van een wilg

Katjes maken de voorjaarssfeer compleet

Prachtige schimmels op een boomstam

Deze paddenstoel leek wel een biefstuk

Pas op de terugweg zag ik ze: grutto’s! Het voelde of ik de hoofdprijs had gewonnen… Met een paar kieviten er tussen

Heel druk, bijna gestresst, waren ze in de weer met voedsel zoeken in de laatste zonnestralen

En zo kwam een einde aan deze onvergetelijke dag. Zoveel natuurschoon zo dicht bij huis!

Iedere keer als Jolande naar Rotterdam is geweest blijkt er minder over te zijn van wat zo lang een markant station was, maar nooit en monument heeft mogen worden: het oude Rotterdam CS. Zie hier de treurige status zoals ze die vandaag vastlegde:

Het prille zonnetje deed de winter een beetje aanvoelen als een lentedag en daarom trok ik weer eens met wandelschoenen en de camera langs de Breevaart richting Reeuwijkse plassen. Dat is een prachtige route, waar altijd wel wat te zien is:

Uitzicht op de Breevaart vanaf de brug bij de Graaf Florisweg.

Kokmeeuw in de Breevaart

Merel, die luidruchtig naar voedsel zocht

De bijzondere driewegsluis van het Reeuwijks verlaat