Vlakbij het huidige Turkse Sultanhisar ligt het oude Nysa. Door de Grieken is ze gesticht en door Romeinen en Byzantijnen uitgebouwd. Ook de Osmanen hebben duidelijke invloeden nagelaten. Dit is een van die steden waar je weinig bezoekers ziet – maar zeer de moeite waard zijn!
De bibliotheek van Nysa was de een na grootste van Anatolie – en is redelijk goed bewaard gebleven
Het kleine theater van Nysa is maar gedeeltelijk gereconstrueerd
Het grote theater ziet er nog prima uit en laat ook het voormalig ondergrondse deel zien
De vele bijen en goede akoestiek gaven een bijzonder geluid
De Romeinen hebben een brug en deze tunnels nagelaten
In het theatergebouw zijn mooie reliefs gevonden:
Van Romeinse tot Osmaanse trekjes in 1 muur
Tijd om weer terug te gaan: naar beneden!
Na een zeer avontuurlijke reis arriveerden we in Aphrodisias. Dat is een zeer indrukwekkende archeologische site, niet ver van het huidige Karacasu in Turkije. De Grieken hadden hier al aan aantal eeuwen voor onze jaartelling een bloeiende stad. De Romeinen en Byzantijnen bouwden de stad verder uit totdat deze uiteindelijk teloor ging.
Voor ons was Aphrodisias een geweldige verrassing: zo groot, veelzijdig en compleet dat het beslist vergelijkbaar is met het beroemde Ephese!
De binnenkomst is direct verbluffend: de stadspoort is grotendeels weer hersteld
Prachtig bewerkte steen met Griekse teksten en diverse afbeeldingen
Ruim 300 meter lang is het stadion, waar allerlei spelen, van wagenrennen tot atletiek zijn gehouden. 30.000 mensen konden erin…
Zuilen van de vele tempels en openbare gebouwen
Enorme voorraadpotten voor opslag
Anders dan de ruwe stenen zitbanken in het stadion en theater had de raadszaal prachtig bewerkt marmer
Het grote theater van Aphrodisias, met 12.000 zitplaatsen
Het goed bewaard gebleven podium met achtermuur en bijgebouwen
Na een aantal uren zwerven door het verleden is het tijd om te gaan. In stijl natuurlijk, door de poort!
De Queen Victoria, die ik al eens kon kieken in Rotterdam op haar maiden voyage, lag in de haven van Kuşadası. Dat was best een verrassing, toen ik ‘even’ op het dakterras ging kijken welke schepen er lagen. Direct schroefde ik de Tamron SP500 spiegellens (500 mm!) op de camera voor een eerste kiek. Daarna gingen we naar de haven en volgden nog veel meer plaatjes, vooral toen de reddingsboten aan bakboordzijde naar beneden getakeld werden voor een oefening…. Kijk maar eens mee:
Dit is ze, gezien vanaf ons dakterras: zo groot, dat ze heel dichtbij lijkt
Deze boten worden naar beneden getakeld
Proefrondje van boot nummer 2
En nog twee boten voor een tochtje
Een vrolijk gezicht die acht oranje bootjes
Schitteringen in de ramen van de brug
Op de vele dekken stonden een paar nietige mensjes
Na de vaart worden ze weer omhooggehesen
Sleepboot Ixus helpt met alle afvaarten
Zo enorm is het verschil in grootte tussen Ixus en Queen Victoria. Je ziet ook het ‘luik’ waarvandaan de trossen binnengehaald worden
Het is druk: als QV uitvaart komt de volgende boot al
De loods stapt van boord naar de rode loodsboot
Schepen en afscheid horen bij elkaar… Maar tot weerziens in Rotterdam, Kuşadası of elders. Behouden vaart!
Vandaag zijn we naar Güzelcamlı geweest. Van de haven en de bergen hebben we foto’s gemaakt en in het dorpje zelf rondgelopen. Zo zien de bergen en de haven er uit:
Güzelcamlı ligt aan de voet van het nationale park Millipark met flink hoge bergen
De haven is klein, maar er zijn veel schepen
Hele kleine vissersscheepjes
Prachtige huizen vind je hier aan de voet van de bergen: je loopt zo het nationale park in!
In en bij het dorpje Doğanbey is ongelooflijk veel natuur te zien. Dat komt een beetje door de mondingsdelta van de Büyük Menderes en omdat er niet zoveel menselijke activiteit is. Na 6 droge zomermaanden keek ik mijn ogen al uit; wat zal hier in het voorjaar veel te zien zijn! Toch maar eens teruggaan…
Veel akkers zijn verwaarloosd en dat geeft bomen een kans.
Fraaie distelbloemen
Distelbloem van boven gezien
Afgesleten lagen in een steen
Ondanks de droogte bloeien bloemen
Nog maar eens een distel van dichtbij
Enorm grote granaatappels zijn rijp
Dit is de tijd dat allerlei zaden rijp zijn
Jolande kiekte deze Kuifleeuwerik
Doğanbey is een oud dorp, dat in de jaren 20 verlaten is door de Griekse bewoners. Inmiddels worden dit soort oude dorpjes weer langzaamaan opgeknapt en in ere hersteld. In tegenstelling tot Şirince is Doğanbey nog lang niet klaar voor toerisme. Sterker nog: wij waren de enige bezoekers in het nieuwe dorp, onderaan de heuvel bij het oude dorp. En in het oude dorpje zelf zagen we bijna geen kip…
Als je het pad omhoog volgt zie je het oude dorp al liggen
Om de akkers staan muren
Langs oude en nieuwere muren
Droge rivierbedding
Vervallen en al opgeknapte huizen
Het zandpad gaat over in de originele straat
Dit huis is al gerestaureerd
Mix van bouwvallen en juweeltjes
Weer terug naar het oude dorp
Als je weer terugloopt zie je de prachtige ligging bij de Egeïsche zee waar ook de Grote Menderes rivier uitmondt. Dit is een ongelooflijk rijk natuurgebied.
Eindelijk is de vakantie aangebroken waar we al een tijdje naar verlangden – en de trip ging vanouds uitstekend: per trein naar Keulen, daar wat rondgebanjerd en tenslotte met het vliegtuig naar Izmir. Helaas was er een probleempje met een wiel, zodat we even op reparatie moesten wachten. Maar gelukkig gaat alles in Duitsland snel en konden we opstijgen. In Turkije aangekomen kwam de heerlijk warme wind ons tegemoed en bracht Yaşar ons veilig naar huis. Hier een paar prentjes:
Het achterraam van de ICE
Wachten tot de band verwisseld was
Het vliegtuig is gerepareerd en wordt volgeladen
Tijdens de wereldhavendagen kreeg ik het geweldige aanbod van Toon en Diana om mee te varen naar Delft. Dat deden we dus vandaag. Het weer was pet (stond ik als matroos buiten met regenjas en pet), maar dat geeft niks onderweg op zo’n mooie boot. In Delft monsterde ik af, liep 300 meter naar het station en twee minuten later op de trein naar Rijswijk. Makkie. Maar zie hieronder voor de foto’s tijdens de reis – want ik had natuurlijk de camera bij me met een paar van die prachtige Pentax SMC-M lensjes:
Hier voeren we de Leuvehaven uit en de Maas op met de vlag in top. O ja: vandaag is mijn verjaardag!
Sleepboot Buizerd lag te wachten om een marineschip weg te trekken
Met de Dickens voeren we op de Maas
Marineschip bij de torens van de Maastunnel
Een imposant Russisch zeilschip
Een zeer indrukwekkende viermaster!
Hier zie je het enorme schip nog eens van opzij
Samen met sleepboot Dickens op de Delftse Schie
het was niet druk; hier een vakantieschip voor ons
Dit is een gebied met veel historie!
We passeerden diverse kerken
Een kraan in de Leuvehaven
Zo nat was het af en toe. En gelukkig waren we meestal binnen… Let op de vallende regendruppels op de foto!
Maar wat kan dat water ontzettend mooi zijn!
Gebruikte camera: Pentax K100D. Lenzen: Pentax SMC-M 28 F/2.8 en 50 F/1.4
Afgelopen nacht heeft Jolande bij de schouwburg gebivakkeerd om goede kaartjes in de wacht te slepen. Dat is gelukt – en meer: ze heeft ook mooie foto’s geschoten. Deze, met rode kleurtonen overal, vind ik erg bijzonder:
De bibliotheek van Nysa was de een na grootste van Anatolie – en is redelijk goed bewaard gebleven
Het kleine theater van Nysa is maar gedeeltelijk gereconstrueerd
Het grote theater ziet er nog prima uit en laat ook het voormalig ondergrondse deel zien
De vele bijen en goede akoestiek gaven een bijzonder geluid
De Romeinen hebben een brug en deze tunnels nagelaten
Van Romeinse tot Osmaanse trekjes in 1 muur
Tijd om weer terug te gaan: naar beneden!
