De Queen Victoria, die ik al eens kon kieken in Rotterdam op haar maiden voyage, lag in de haven van Kuşadası. Dat was best een verrassing, toen ik ‘even’ op het dakterras ging kijken welke schepen er lagen. Direct schroefde ik de Tamron SP500 spiegellens (500 mm!) op de camera voor een eerste kiek. Daarna gingen we naar de haven en volgden nog veel meer plaatjes, vooral toen de reddingsboten aan bakboordzijde naar beneden getakeld werden voor een oefening…. Kijk maar eens mee:

Dit is ze, gezien vanaf ons dakterras: zo groot, dat ze heel dichtbij lijkt

Deze boten worden naar beneden getakeld

Proefrondje van boot nummer 2

En nog twee boten voor een tochtje

Een vrolijk gezicht die acht oranje bootjes

Schitteringen in de ramen van de brug

Op de vele dekken stonden een paar nietige mensjes

Na de vaart worden ze weer omhooggehesen

Sleepboot Ixus helpt met alle afvaarten

Zo enorm is het verschil in grootte tussen Ixus en Queen Victoria. Je ziet ook het ‘luik’ waarvandaan de trossen binnengehaald worden

Het is druk: als QV uitvaart komt de volgende boot al

De loods stapt van boord naar de rode loodsboot

Schepen en afscheid horen bij elkaar… Maar tot weerziens in Rotterdam, Kuşadası of elders. Behouden vaart!

Vandaag zijn we naar Güzelcamlı geweest. Van de haven en de bergen hebben we foto’s gemaakt en in het dorpje zelf rondgelopen. Zo zien de bergen en de haven er uit:

Güzelcamlı ligt aan de voet van het nationale park Millipark met flink hoge bergen

De haven is klein, maar er zijn veel schepen

Hele kleine vissersscheepjes

Prachtige huizen vind je hier aan de voet van de bergen: je loopt zo het nationale park in!

In en bij het dorpje Doğanbey is ongelooflijk veel natuur te zien. Dat komt een beetje door de mondingsdelta van de Büyük Menderes en omdat er niet zoveel menselijke activiteit is. Na 6 droge zomermaanden keek ik mijn ogen al uit; wat zal hier in het voorjaar veel te zien zijn! Toch maar eens teruggaan…

Veel akkers zijn verwaarloosd en dat geeft bomen een kans.

Fraaie distelbloemen

Distelbloem van boven gezien

Afgesleten lagen in een steen

Ondanks de droogte bloeien bloemen

Nog maar eens een distel van dichtbij

Enorm grote granaatappels zijn rijp

Dit is de tijd dat allerlei zaden rijp zijn

Jolande kiekte deze Kuifleeuwerik

Doğanbey is een oud dorp, dat in de jaren 20 verlaten is door de Griekse bewoners. Inmiddels worden dit soort oude dorpjes weer langzaamaan opgeknapt en in ere hersteld. In tegenstelling tot Şirince is Doğanbey nog lang niet klaar voor toerisme. Sterker nog: wij waren de enige bezoekers in het nieuwe dorp, onderaan de heuvel bij het oude dorp. En in het oude dorpje zelf zagen we bijna geen kip…

Als je het pad omhoog volgt zie je het oude dorp al liggen

Om de akkers staan muren

Langs oude en nieuwere muren

Droge rivierbedding

Vervallen en al opgeknapte huizen

Het zandpad gaat over in de originele straat

Dit huis is al gerestaureerd

Mix van bouwvallen en juweeltjes

Weer terug naar het oude dorp

Als je weer terugloopt zie je de prachtige ligging bij de Egeïsche zee waar ook de Grote Menderes rivier uitmondt. Dit is een ongelooflijk rijk natuurgebied.

Tijdens ons bezoek aan Doganbey was er zoveel te zien en te fotograferen, dat ik er wel drie berichten van kan maken. Hier is alvast de eerste met een aantal prachtige olijfbomen. De eerste foto is een jong exemplaar, waar er veel van stonden. Toch zaten er al behoorlijk wat olijven aan!
Gelukkig hebben ze ook een aantal prachtige oude bomen bewaard. Kijk maar eens mee:

Eindelijk is de vakantie aangebroken waar we al een tijdje naar verlangden – en de trip ging vanouds uitstekend: per trein naar Keulen, daar wat rondgebanjerd en tenslotte met het vliegtuig naar Izmir. Helaas was er een probleempje met een wiel, zodat we even op reparatie moesten wachten. Maar gelukkig gaat alles in Duitsland snel en konden we opstijgen. In Turkije aangekomen kwam de heerlijk warme wind ons tegemoed en bracht Yaşar ons veilig naar huis. Hier een paar prentjes:

Het achterraam van de ICE

Wachten tot de band verwisseld was

Het vliegtuig is gerepareerd en wordt volgeladen

Tijdens de wereldhavendagen kreeg ik het geweldige aanbod van Toon en Diana om mee te varen naar Delft. Dat deden we dus vandaag. Het weer was pet (stond ik als matroos buiten met regenjas en pet), maar dat geeft niks onderweg op zo’n mooie boot. In Delft monsterde ik af, liep 300 meter naar het station en twee minuten later op de trein naar Rijswijk. Makkie. Maar zie hieronder voor de foto’s tijdens de reis – want ik had natuurlijk de camera bij me met een paar van die prachtige Pentax SMC-M lensjes:

Hier voeren we de Leuvehaven uit en de Maas op met de vlag in top. O ja: vandaag is mijn verjaardag!

Sleepboot Buizerd lag te wachten om een marineschip weg te trekken

Met de Dickens voeren we op de Maas

Marineschip bij de torens van de Maastunnel

Een imposant Russisch zeilschip

Een zeer indrukwekkende viermaster!

Hier zie je het enorme schip nog eens van opzij

Samen met sleepboot Dickens op de Delftse Schie

het was niet druk; hier een vakantieschip voor ons

Dit is een gebied met veel historie!

We passeerden diverse kerken

Een kraan in de Leuvehaven

Zo nat was het af en toe. En gelukkig waren we meestal binnen… Let op de vallende regendruppels op de foto!

Maar wat kan dat water ontzettend mooi zijn!

Gebruikte camera: Pentax K100D. Lenzen: Pentax SMC-M 28 F/2.8 en 50 F/1.4

Afgelopen nacht heeft Jolande bij de schouwburg gebivakkeerd om goede kaartjes in de wacht te slepen. Dat is gelukt – en meer: ze heeft ook mooie foto’s geschoten. Deze, met rode kleurtonen overal, vind ik erg bijzonder:

Zaterdag met Philip naar Oost Flakkee geweest en vooral bij het Quackjeswater rondgestruind. Maar ook een stukje verder rondgekeken en tenslotte vol verbazing het vogelspitsuur gezien in schuilhut de visarend. Er is een overvloedige foto-oogst… laat ik beginnen met de boerenzwaluwen:

De jonge zwaluwen zijn al groot, maar laten zich nog graag voeren door de ouders. Deze ouder heeft al 1 lange staartpen verloren.

Boerenzwaluwen zijn niet zo bang voor mensen!

Grote- en kleine zilverreigers, aalscholvers en lepelaars in de lucht!

Een grote smaragdlibel

Bloedrode heidelibel

Een bruin zandoogje

Veel bonte zandoogjes te zien!

Nog een bont zandoogje

De Vlinderstichting telde ze vandaag

Een grote roofvlieg op Philip’s lens

Dus kon hij hem zelf niet kieken!

Dood hout blijft hier gelukkig liggen

Zo mooi kan een dode vliertak zijn

Een wespennest, uit een boom gevallen

Met nog levende larven en 1 laatste wesp

Wilde frambozenplant

Sommige bessen brengen al kleur in de zomer

Aan het einde van de dag gingen we nog even naar de visarend en zagen daar talloze ganzen, zwanen, diverse andere watervogels en… 94 lepelaars! Hier zie je hoe een enorm groot jong opzichtig om voedsel bedelt en daarmee de aandacht trekt van omstanders… die zicg allemaal afvragen of hij wat krijgen zal:

Eerst liep het jong hard achter de ouder aan

Tot de ouder er zelf gek van werd

En dat is wat het verwende jong wilde! Klik op de foto’s om de enorme lepel helemaal in de hals van de ouder te zien zakken:

Ik wil nog meer!

Nee dus: de ouder kijkt weg

Wegwezen tot het jong ophoudt

Het jong bleef nog een tijdje volgen met heftig op en neer gaande hals en kop… tot hij het eindelijk voor gezien hield. Toen werd het weer rustig op de plas….

Op een mooie, maar winderige maandagavond ben ik met David naar Scheveningen geweest, waar surfers en kitesurfers zich uitleefden in de woeste golven. Dat heeft heel wat plaatjes opgeleverd, zie deze oogst:





Na een tijd lang foto’s schieten in de zee hadden we een berehonger, die we stilden bij Simonis met geweldige visschotels.
Na het eten was het iets rustiger in zee en eiste de zon een hoofdrol op: