Nu het nieuwe jaar is begonnen, geven we de astrologen graag een nieuwe kans de toekomst van Jolande (leeuw) en mij (maagd) te voorspellen. We troffen deze aan in een tijdschrift. Volgend jaar maar eens kijken hoe het is uitgepakt…

De katten vinden het heerlijk om uit de grote krat te happen als het voer weer is gestort.
Alle katten. Maar hier ontbreekt er een, die lag te… pitten!

Niet ver van het Goudse hout en zeker niet ver van Bodegraven ligt het Reeuwijkse hout.
Dit is een stukje “beheerde natuur” bij de twee meest noordelijke Reeuwijkse plassen, duidelijk ingericht op massatoerisme met grote parkeerplaatsen bij de afslag van de A12.
Omdat er volgens vogelkijkhut.nl ook een vogelscherm moest staan besloot ik er heen te fietsen, gewapend met mijn Pentax camera, een eenpootsstatief en de lens die het verst rijkt: een oude Tamron 80-210 schuifzoom.
Dat is niet zo’n beste lens en veel opnames mislukken; de kunst is om er toch goeie prentjes bij te krijgen en dat is wel gelukt, zie hieronder voor de oogst.
O ja: aan het begin al kreeg ik een heel bijzondere vogel in het vizier:

Door de grote kuif zag deze kip niemand aankomen en schrok hij zich steeds een hoedje als hij iets hoorde

Het zonnetje brak door

Er zijn veel leuke doorkijkjes

De meerkoeten vochten al om een territorium

Heel ruig: het bloed vloeide…

Bij de kuifeendjes ging het er vreedzamer aan toe

Foto achter het kijkscherm genomen

Ineens kwamen er zwanenkoppen voorbij in het landschap

Dit tafereel trof ik aan in een etalage bij de visboer in Nieuwegein.
Wat is hier aan de hand; zijn het zoogvissen rechtonder die net als bij varkens de zeug leegzuigen?
Of gaat er eentje helemaal van de graat?

Hier zijn allerlei verhalen bij te vertellen (als je het kan navertellen).

Toen Jolande en ik een vrachtje elzentakken wegbrachten zagen we schitterende oranje tinten aan de hemel.
Bij de Gouwe zijn we even gestopt voor een prentje. Met de telefoon genomen!

Ja, mag ik ook even?

Om je vingers…

Huh, wat?

Altijd leuk om een bijna lege yoghurt emmer voor de katten neer te zetten: met een beetje geluk hebben ze de klodders overal in de vacht zitten…

Dit keer was het Maks die de emmer vond en op zijn eigen manier leeg hengelde. Zonder klodders dus!

Opwindmuis, van ruime afstand geschoten

Bij nader inzien: een roestige neus!

Vandaag heb ik mijn macrolens opgehaald: het is een simpele lens met weinig elementen en zonder scherpstelring. De lens moet op een balg gebruikt worden en daarmee bepaal je de scherpte door voor- en achteruit te bewegen. Door de lens verder van de camera weg te draaien wordt de vergroting sterker.

Het is werkelijk een fantastisch stukje optiek! Ik ga er heel veel plezier aan beleven, maar kon het niet laten alvast een paar proefprentjes te laten zien. Wat vind je van de cactus:

Van een halve meter afstand

Zo dichtbij zijn er zoveel details!

Deze reiger zat te slapen op een kromme zijtak van een dode wilg, boven het water van de Fluwelensingel in Gouda.
Zijn kop kwam af en toe uit de “jas” te voorschijn als hij iets hoorde…

Voor alle (on)regelmatige lezers is hier onze nieuwjaarsgroet!

In de donkere dagen van 2006 werd Gouda opgefleurd door lampenkappen op straat: prachtige prints van de Goudse Glazen op lantarenpalen. Een geweldig idee van creatieve Gouwenaren.