In de trein, spelend met een nieuw verworven Hoya 135mm lens maakte ik een aantal shots, met soms een verrassend resultaat.
Wat denk je van deze:

Het is een flink onderbelichte foto, genomen door het raam van de trein. Je ziet een afbeelding van de trein waar ik in zat, gespiegeld in het raam van een trein die er pal naast reed.

Op Rotterdam centraal station arriveerde een trein met een identiteitsprobleempje. Was het een steltram? Of een snoltrein, steptram, snoiltren, of…
Ik hou het maar op een snoptrein!

De Goudse Havendagen heten nu Gouda Waterstad en er is nog meer te beleven: maar liefst 4 dagen lang van alles rond het thema water in het prachtige Gouda. Dat zijn dagen dat ik trots ben om er te wonen!
Donderdagavond heb ik een lange ronde door de stad en langs de singels gemaakt met de digitale Pentax camera en 3 prachtige oude lensjes. Alles zelf instellen wordt daarmee beloond: dan blijkt hoe goed en scherp die oudjes zijn! Zondagochtend ben ik met diezelfde lenzen op een oude camera en een zwart-wit rolfilm de stad doorgeweest, maar ja: we moeten even wachten op het ontwikkelen van de film…

Zaterdagmorgen ben ik uitgenodigd door Anjo en Ad om de bijenvolken te bekijken in hun tuin. Hoewel het wat broeierig weer was – en de bijenvolken daardoor wat knorrig waren – was het een fantastische ervaring. Het fotograferen is wel erg moeilijk met weinig licht en heel beweeglijke beestjes, dus ik wil het graag nog eens proberen. Maar hier zie je alvast wat resultaten.
Op de tuin is nog veel meer te zien: talloze soorten planten en kruiden met daarop zoveel soorten insecten die ik nog nooit eerder zag…. en tenslotte de uitsmijter van de dag: een ransuil, die vanuit een wilg de mensen in de gaten hield. Dankzij de converter, die van mijn 180mm macrolens een 360mm tele maakt kon ik hem kieken tussen de takken door.
Ik kom hier zeker nog eens terug met de camera!

Op iso 800 en een groot diafragma zie je niet zoveel details, maar het plaatje is wel heerlijk warm…

Een bij vond een stukje was en ging aan de gang

Een drukte van belang als de raat uit de kast gaat

Deze ransuil hield ons een beetje in de gaten. Maar steeds draaide hij zijn koppie weg…

Vanochtend ben ik met de 180mm macrolens, de 2x teleconverter en het stevige statief naar het Goudse Hout geweest. De converter doet het goed op de lens bij korte afstanden, maar bij lange (toch al lasteg met een macrolens) afstand wordt het scherpstellen een hele kunst! En soms, als er wolken overtrekken, is er met de converter te weinig licht… Ik heb erg zin om de converter ook eens op de bigma te zetten!

Deze bloemen bloeien overal in de heemtuin en trekken enorm veel insecten aan.

Van dichtbij is er een muur van bloemen

Schaatsenrijder op de sloot

Meer dan een half jaar heb ik er naar moeten zoeken, maar eindelijk heb ik er een bemachtigd: een lekkere lange macrolens. De onovertroffen Pentax 200mm gaat tegenwoodig voor meer dan 1200 euro over de toonbank… Dus besloot ik een 180mm Sigma te kopen: ook erg goed en veel voordeliger. Maar helaas: die bleek nergens leverbaar.
Gelukkig keerde het lot en kon ik voordelig een tweedehandsje op eBay vinden. En sjongejonge wat een heerlijke lens is dit zeg! Zondag 15 juni ging er weer een wereld voor me open in ’t Weegje. Met als hoogtepunt de wonderlijke hoornaarvlinder hieronder. Het lijkt sprekend een wesp of hoornaar – maar is eigenlijk een vredelievende vlinder. Kijk hier voor meer over dit prachtige dier. Ik kreeg alle tijd om zorgvuldig plaatjes te schieten en dat waren gelukzalige momenten, een beetje emotioneel zelfs…


Maar er was nog veel meer te zien: nog meer kleine plantjes en dieren. Ook als telelens doet de nieuwe aanwinst het geweldig. Eerst maar eens een lantaarntje:

Hieronder zie je een schorpioenvlieg. De “stekel” is eigenlijk geen stekel, maar een groeisel aan het mannetje om vrouwtjes mee te kunnen vasthouden:

Stukjes sloot en close-ups van planten gaan ook lekker met deze lens:


Dankzij de regen van die ochtend waren overal mooie druppeltjes te zien. Wordt vervolgd (ik krijg er niet genoeg van om die kleine wereld te verkennen)!

Op een prachtige zomeravond hing de zon net boven het centraal station in Rotterdam. Dat is niet zo moeilijk meer, want dat station is bijna met de grond gelijk…
Zo bereikten de gloedvolle zonnestralen ook het Westin hotel en kaatsten af op de NN spiegelkast. En dan krijg je dit:

Twee plaatjes van treinen dit keer, allebei met de cameratelefoon gemaakt. De eerste is op station Rijswijk genomen met de camera op het perron om de aanstormende trein te kieken. De andere is een deel van een lampjespaneel. Blijkbaar gaat er een lampje branden als ik iets geks doe…

Vandaag zijn er twee foto’s met Turkse insecten in de hoofdrol:

Op een vlonder van het strand op Ladies Beach (Kadınlar Denizi) zat deze enorme sprinkhaan van wel 10 cm een plekje te zoeken om eieren te leggen

Zoveel bijen op onze bezem, maar waarom? de kleur misschien, of de lavendelgeur van het schoonmaakmiddel? Een erg attractief stukje huisraad was het zeker voor ze!

Aan de zee bij Kuşasası kun je hele mooie dingen tegenkomen. Op een avond liepen we een stukje noordwaarts – daar is geen strand maar veel er zijn erg ruwe stenen en planten:

Als het even droog is veranderd de grond

Een steen die op een taart lijkt

Een dode struik en een levende, warme en bijna weggezakte zon geven een heel bijzondere sfeer aan dit stukje kust.
Ook zijn er veel vogels te zien en te horen dus hier kom ik zeker nog vaker!