Zaterdag met Philip naar Oost Flakkee geweest en vooral bij het Quackjeswater rondgestruind. Maar ook een stukje verder rondgekeken en tenslotte vol verbazing het vogelspitsuur gezien in schuilhut de visarend. Er is een overvloedige foto-oogst… laat ik beginnen met de boerenzwaluwen:

De jonge zwaluwen zijn al groot, maar laten zich nog graag voeren door de ouders. Deze ouder heeft al 1 lange staartpen verloren.

Boerenzwaluwen zijn niet zo bang voor mensen!

Grote- en kleine zilverreigers, aalscholvers en lepelaars in de lucht!

Een grote smaragdlibel

Bloedrode heidelibel

Een bruin zandoogje

Veel bonte zandoogjes te zien!

Nog een bont zandoogje

De Vlinderstichting telde ze vandaag

Een grote roofvlieg op Philip’s lens

Dus kon hij hem zelf niet kieken!

Dood hout blijft hier gelukkig liggen

Zo mooi kan een dode vliertak zijn

Een wespennest, uit een boom gevallen

Met nog levende larven en 1 laatste wesp

Wilde frambozenplant

Sommige bessen brengen al kleur in de zomer

Aan het einde van de dag gingen we nog even naar de visarend en zagen daar talloze ganzen, zwanen, diverse andere watervogels en… 94 lepelaars! Hier zie je hoe een enorm groot jong opzichtig om voedsel bedelt en daarmee de aandacht trekt van omstanders… die zicg allemaal afvragen of hij wat krijgen zal:

Eerst liep het jong hard achter de ouder aan

Tot de ouder er zelf gek van werd

En dat is wat het verwende jong wilde! Klik op de foto’s om de enorme lepel helemaal in de hals van de ouder te zien zakken:

Ik wil nog meer!

Nee dus: de ouder kijkt weg

Wegwezen tot het jong ophoudt

Het jong bleef nog een tijdje volgen met heftig op en neer gaande hals en kop… tot hij het eindelijk voor gezien hield. Toen werd het weer rustig op de plas….

Op een mooie, maar winderige maandagavond ben ik met David naar Scheveningen geweest, waar surfers en kitesurfers zich uitleefden in de woeste golven. Dat heeft heel wat plaatjes opgeleverd, zie deze oogst:





Na een tijd lang foto’s schieten in de zee hadden we een berehonger, die we stilden bij Simonis met geweldige visschotels.
Na het eten was het iets rustiger in zee en eiste de zon een hoofdrol op:

In de trein, spelend met een nieuw verworven Hoya 135mm lens maakte ik een aantal shots, met soms een verrassend resultaat.
Wat denk je van deze:

Het is een flink onderbelichte foto, genomen door het raam van de trein. Je ziet een afbeelding van de trein waar ik in zat, gespiegeld in het raam van een trein die er pal naast reed.

Op Rotterdam centraal station arriveerde een trein met een identiteitsprobleempje. Was het een steltram? Of een snoltrein, steptram, snoiltren, of…
Ik hou het maar op een snoptrein!

De Goudse Havendagen heten nu Gouda Waterstad en er is nog meer te beleven: maar liefst 4 dagen lang van alles rond het thema water in het prachtige Gouda. Dat zijn dagen dat ik trots ben om er te wonen!
Donderdagavond heb ik een lange ronde door de stad en langs de singels gemaakt met de digitale Pentax camera en 3 prachtige oude lensjes. Alles zelf instellen wordt daarmee beloond: dan blijkt hoe goed en scherp die oudjes zijn! Zondagochtend ben ik met diezelfde lenzen op een oude camera en een zwart-wit rolfilm de stad doorgeweest, maar ja: we moeten even wachten op het ontwikkelen van de film…

Zaterdagmorgen ben ik uitgenodigd door Anjo en Ad om de bijenvolken te bekijken in hun tuin. Hoewel het wat broeierig weer was – en de bijenvolken daardoor wat knorrig waren – was het een fantastische ervaring. Het fotograferen is wel erg moeilijk met weinig licht en heel beweeglijke beestjes, dus ik wil het graag nog eens proberen. Maar hier zie je alvast wat resultaten.
Op de tuin is nog veel meer te zien: talloze soorten planten en kruiden met daarop zoveel soorten insecten die ik nog nooit eerder zag…. en tenslotte de uitsmijter van de dag: een ransuil, die vanuit een wilg de mensen in de gaten hield. Dankzij de converter, die van mijn 180mm macrolens een 360mm tele maakt kon ik hem kieken tussen de takken door.
Ik kom hier zeker nog eens terug met de camera!

Op iso 800 en een groot diafragma zie je niet zoveel details, maar het plaatje is wel heerlijk warm…

Een bij vond een stukje was en ging aan de gang

Een drukte van belang als de raat uit de kast gaat

Deze ransuil hield ons een beetje in de gaten. Maar steeds draaide hij zijn koppie weg…

Vanochtend ben ik met de 180mm macrolens, de 2x teleconverter en het stevige statief naar het Goudse Hout geweest. De converter doet het goed op de lens bij korte afstanden, maar bij lange (toch al lasteg met een macrolens) afstand wordt het scherpstellen een hele kunst! En soms, als er wolken overtrekken, is er met de converter te weinig licht… Ik heb erg zin om de converter ook eens op de bigma te zetten!

Deze bloemen bloeien overal in de heemtuin en trekken enorm veel insecten aan.

Van dichtbij is er een muur van bloemen

Schaatsenrijder op de sloot

Meer dan een half jaar heb ik er naar moeten zoeken, maar eindelijk heb ik er een bemachtigd: een lekkere lange macrolens. De onovertroffen Pentax 200mm gaat tegenwoodig voor meer dan 1200 euro over de toonbank… Dus besloot ik een 180mm Sigma te kopen: ook erg goed en veel voordeliger. Maar helaas: die bleek nergens leverbaar.
Gelukkig keerde het lot en kon ik voordelig een tweedehandsje op eBay vinden. En sjongejonge wat een heerlijke lens is dit zeg! Zondag 15 juni ging er weer een wereld voor me open in ’t Weegje. Met als hoogtepunt de wonderlijke hoornaarvlinder hieronder. Het lijkt sprekend een wesp of hoornaar – maar is eigenlijk een vredelievende vlinder. Kijk hier voor meer over dit prachtige dier. Ik kreeg alle tijd om zorgvuldig plaatjes te schieten en dat waren gelukzalige momenten, een beetje emotioneel zelfs…


Maar er was nog veel meer te zien: nog meer kleine plantjes en dieren. Ook als telelens doet de nieuwe aanwinst het geweldig. Eerst maar eens een lantaarntje:

Hieronder zie je een schorpioenvlieg. De “stekel” is eigenlijk geen stekel, maar een groeisel aan het mannetje om vrouwtjes mee te kunnen vasthouden:

Stukjes sloot en close-ups van planten gaan ook lekker met deze lens:


Dankzij de regen van die ochtend waren overal mooie druppeltjes te zien. Wordt vervolgd (ik krijg er niet genoeg van om die kleine wereld te verkennen)!

Op een prachtige zomeravond hing de zon net boven het centraal station in Rotterdam. Dat is niet zo moeilijk meer, want dat station is bijna met de grond gelijk…
Zo bereikten de gloedvolle zonnestralen ook het Westin hotel en kaatsten af op de NN spiegelkast. En dan krijg je dit:

Twee plaatjes van treinen dit keer, allebei met de cameratelefoon gemaakt. De eerste is op station Rijswijk genomen met de camera op het perron om de aanstormende trein te kieken. De andere is een deel van een lampjespaneel. Blijkbaar gaat er een lampje branden als ik iets geks doe…